De VINEX schoonheid

Deze afbeelding heeft een leeg alt-atribuut; de bestandsnaam is img_20200614_161849_423.jpg
Bijenorchis

Ooit groeide hier koren, spruitjes en aardappelen. Nu is het een door “kenners” verfoeide VINEX wijk waar de grote meerderheid naar volle tevredenheid woont. Tussen de huizen liggen nog stukjes snippergroen. Gelukkig is de gemeente hier spaarzaam met maaien. Er ontstaan velden met onkruid wat elke keer weer een bloemenzee oplevert. En de natuur is krachtig. We mollen haar graag maar steeds meer gaan we ook waarderen wat we hebben en zien we hoe mooi een veld of berm met onkruid is. De gemeente was behulpzaam. Ik zou het niet snel gezien hebben. Maar om maaien te voorkomen hebben ze stokjes in de grond gestoken. De stokjes zijn als het ware een wandelgids. Bij dit stokje stond een bijenorchis. Niet groot maar met een bloem zoals alleen de natuur het kan leveren. Genieten geblazen, prima gemeente Zoetermeer.

Trots op zorg

Hoe gezond je ook leeft, ouder worden betekent in aanraking komen met de zorg. Zowel C als ik hadden recent te maken met lichamelijk ongerief waar het oog en oordeel van de dokter noodzakelijk was. Via de huisarts belandde we in ons ziekenhuis ‘Het Langeland’ (in de AD top 200 op de 5e plaats). We werden direct goed geholpen. Een van ons werd zelfs binnen een uur doorverwezen door huisarts naar de specialist. Dokters en personeel zijn aardig en nemen de tijd om je te informeren. Om mij heen, van vrienden en vriendinnen die ziek zijn, bespeur ik ook tevredenheid over de geboden zorg. We hebben niet voor niets een van de beste zorgstelsels ter wereld. Een kostbaar kleinood. Het laatste restant van de afgebroken verzorgingsstaat.

Terwijl gefortuneerde boeren bestuurders en burgers intimideren om hun gelijk te krijgen voeren zorgmedewerkers bescheiden actie voor een salarisverhoging en verlaging werkdruk. Met eisen die zelfs liggen onder de eisen van het rupsje nooit genoeg: het onderwijs. Ik weet het beter. Stop met die subsidies aan de boeren en geeft dat geld aan de zorg(medewerkers). Ze verdienen het dubbel en dwars.

En ja, wij worden in blijdschap kreunend ouder.

Ons landschap

Overdag trekken de dozen vrachtauto’s aan als een magneet. Roetwolken worden uitgestoten en dalen neer in de naastgelegen woonwijk. Ze laden hun rommel uit en trekken verder om iets op te halen of weg te brengen.
Het dozenlandschap.
‘s Nachts verandert het in een unheimisch gebied. Verdwaalde VVD auto’s testen er hun CO2 uitstoot. Een wandelaar en fietser spoedt zich naar huis. De hekken zijn dicht en alles wordt overdadig aangelicht. Het paradijs van de consumptielust is beter verlicht dan de woonwijken en fietspaden.
Hier mag alles, lawaai maken, vervuilen, verspillen, het is het altaar van de logistieke nachtmerrie. Ik stap over een platgereden fazant. Bijna zijn ze weggepest en verder opgeschoven naar een veilige plek. Dit is ons nieuwe landschap, zorgvuldig ontdaan van alle natuur.
’s Ochtends komt alles letterlijk piepend en walmend weer op gang.
Ons landschap.