Mooi licht

Bert Frijns

Ik ben al jaren bewonderaar van de glazen objecten van Bert Freijns. Meestal zag ik ze op een kunstbeurs of museum. Tot mijn verrassing stonden er ook twee in de beeldentuin ‘Achter de Westduinen’ in Ouddorp. Staan ze in de natuur dan zijn ze eigenlijk mooier. De zon speelt met het water in en de wanden van het object dat ook weer eens de omgeving op een raadselachtige manier reflecteert.
Op het terrein staan nog meer prachtige beelden. Zelf gaan kijken is mijn advies. Absolute aanrader is het huisje midden in de tuin in te gaan. Daar hangen een aantal werken van Zaïda Oenema. Ook hier in het raadselachtige licht van de zee die dichtbij is gelegen. Over Zaïda heb ik het hier al een keer gehad. Doen dus!

http://www.bertfrijns.com  

http://www.achterdewestduinen.nl/

http://www.zaidaoenema.com/

Luister naar de wind

Het was, weer, liefde op het eerste gezicht. Op de KunstRai sjokten we, terwijl het buiten stralend weer was, langs de stands. Een kunstbeurs is een visueel bombardement. Op het laatst weet je niet meer wat je allemaal hebt gezien. Het is soms te veel. Maar het blijft wel altijd leuk te zien wat gaande is. Elke galeriehouder staat er met zijn beste werk. We hadden Galerie Helder tot het laatst bewaard. Daar hing werk van Zaida Oenema dat me op Facebook was opgevallen. Terwijl C zat te kletsen keek ik naar haar Fields (monochromes) schilderijen. Een vorm van papiersnijwerk. Met uiterste precisie zijn kleine puntjes uitgesneden. Ze staan als grassprieten overeind. Ik ben weg. C kijkt ook en haar overkwam hetzelfde. Een groene stip dus. Onder het genot van een wijntje hielden we beraad. Zullen we het doen? We waren er snel uit, ja joh groen werd rood.
Enige dagen later moesten we flink wat husselen om ruimte te maken aan de muur. Het is gelukt. Tussen het werk van Karel Appel en Armando hangt nu dit werk. ‘Just listen to the wind. Feel your own breath. Look at the light show. Move your body. And experience to be there.‘ lees ik op de website. Het is altijd in beweging, geen blik erop is hetzelfde. Ik lees later de motivatie van Zaida Oenema: Met mijn werk wil ik een moment van innerlijke stilte bereiken. Of een moment tussen de toeschouwer en het werk als een soort stille conversatie, iets tussen spraak en stilte.

Ik kan het niet mooier zeggen, luister en kijk.

Meer informatie zie haar website en de site van Galerie Helder