De smartphone als enige crisisindicator

Ook kinderen
Ook kinderen

Al jaren worden we geteisterd door slecht economisch nieuws. Onze huizen zijn minder waard, inkomens op de nullijn, de inflatie overstijgt de rente op ons kapitaal en onze pensioenen worden gekort. We worden stapje voor stapje armer.

Ik ben een sombere Piet als het gaat om dit soort trends. We zitten in een ernstige crisis en als deze klaar is staat de volgende al weer te wachten. Toch zit ik dagelijks in het trammetje en kijk verwonderd om me heen. Als de smartphone een symbool zou zijn van de crisis is er helemaal geen crisis. Peperduur spul en dure abonnementen en Jan en alleman zit op zijn “state off the art” apparaatje te turen, tikken en te kwebbelen. Toen de crisis begon dacht ik, hoopvol, dat wordt wel minder. Eindelijk van dat gekwebbel en gepiep om je heen af. Nee hoor, jong en oud gaat rustig door en laat zich steeds weer verleiden door het nieuwe speeltje van de grote telecomleveranciers. Apple gebruikers aanbidden hun mechaniekje zelfs op een infantiele manier. Waar Maria is vergeten heeft de iPhone4s het overgenomen.

Waar bezuinigen al die mensen nu op? Het kan niet anders of ze moeten de teruggang ook merken in hun eigen beurs. Wat gaat er eerder uit dan de smartphone? Drinken ze er biertje minder om? Kopen ze toch maar iets minder kleren? Of zitten de sloebers niet meer in de tram? Zijn ze direct zelfs bereid om te bezuinigen op de dagelijkse hap om het mobieltje maar te kunnen behouden? Ik stel voor dat het CPB de smartphonedichtheid en het gebruik gaat hanteren als enige parameter voor onze welvaart. Als die dichtheid en dat gebruik afneemt, dan is het pas echt crisis.

Advertenties

De digitale flats van Web 2.0

Datapakhuis Facebook
Datapakhuis Facebook

Bij een popconcert valt het het meest op. Iedereen ziet de wereld alleen nog maar door het scherm van de smartphone. Alles maar dan ook alles wordt gefilmd en gefotografeerd. Vaak zijn de filmpjes en de foto’s van erbarmelijke kwaliteit. Maar schonen is er niet bij. We slingeren alles op het Web en bekommeren ons niet meer wat en waar het staat. Als iets de wereld heeft veranderd is het wel de digitale diarree die wij via het Web 2.0 met zijn allen hebben uitgestort. You tube, Flickr, Facebook of Hyves het loopt over van de mislukte foto’s en filmpjes.

De grote providers zetten immense datapakhuizen neer om dat allemaal te bewaren. En ergens schijnt er iemand nog aan te verdienen ook. Opslag is geen probleem meer. Ik kan mij nog herinneren, toen ik hoofd automatisering bij Huursubsidie was, dat we speurden naar elke bit om de opslagkosten maar zo laag mogelijk te houden. Nu opslag “niets kost” en is opgeborgen in een ‘verdienmodel’ is dat voorbij.

Eens moet dat toch stoppen? Waar ligt het omslagpunt dat we weer vastigheid in onze digitale uitstoot krijgen. Eigenlijk zou je als burger elk jaar 10 gigabyte in ‘de cloud’ moeten opruimen. Moet je eens zien wat een besparing dat is voor ons milieu. Ik vraag me wel eens af hoe dit door archeologen over 100derden jaren worden geduid. Deze digitale flats.

Romen Jan, je moet romen!

Jan Lager was op vakantie. Zoals altijd had hij zijn mobiel mee van Bureauwerk. Een fonkelnieuwe Zwartebarrie in een mooi leren uitschuifhoesje. Deze had Jan gekregen tegen inlevering van zijn oude smartphone. Immers, bij een nieuwe computer hoort ook een nieuwe telefoon, nodig of niet. Dus zou Jan ze de ogen wel eens uitsteken daar in Belgenland. De eerste avond! Biertje! Jan schoof zenuwachtig op zijn stoel naar voren want het grote moment was daar. Daar was de inzet. De mannen legden hun IPhone’s, Nokia’s en Androids op tafel. Met prachtige screens ‘you can touch’. Een zucht van genot ging door de ruimte. Totdat Jan zijn nieuwe Zwartebarrie wilde demonstreren. Er viel ineens een ijzingwekkende stilte. Jan’s Zwartebarrie was zo dood als een pier! Romen Jan, je moet romen. Jan transpireerde hevig en zijn vingers gleden van het piepkleine Zwartebarriebedieningsknopje af. Jan heeft immers een scherm dat ‘you can’t touch’. Alle wizz kids probeerden het voor Jan. Maar zelfs Thijs, de computerdeskundige uit het bedrijfsleven, kreeg de Zwartebarrie niet aan de praat.

Bureau werk vindt dat Jan over de grens niet mag tweeten, bellen, mailen en pingen. Alleen als Jan een hartaanval krijgt mag de Zwartebarrie nog worden gebruikt voor het noodnummer. Hoopt hij tenminste. Dit is het nieuwe Bureauwerk, vertrouwen gaat niet over de grens. Nederland – Belgie 0-1.