Infantiele reclame

We worden gek gemaakt met reclame. Reclamemensen zijn net als politici. Beschouwen politici in tijden van verkiezing de stemmers als dom stemvee waaraan je alles kan wijs maken, reclamemakers maken het af en toe nog bonter. Daarom een bloemlezing:

McDonalds verkoopt frietjes die van echte aardappels zijn gemaakt.
Een auto waarin je alle ruimte hebt om jong te blijven.
Geef je haar een super galactische boost.
Een erectiestoornis die tussen mij en mijn partner staat.
Wees jezelf en laat je gaan.
Vooruitgang tanken.
Een onderhoudsbeurt die begint met een servicedialoog.
Een wasmiddel met twee compartimenten.
Leave the world behind .
Ik voel me goed in (wasverzachter) Lenor.
Hypotheken met een geweten.
Verzorgende microoliën.
Limonadesiroop een scheutje fantasie.
Toch wel fijn dat je met je moeder over intieme hygiëne kan praten.
Een gevoel van vrijheid ontlenen aan de lengte van het snoer van je stofzuiger.
Zou je met een lichtgewicht anti verouderingscreme ook sneller kunnen fietsen?
Zo hippie sjiek

Ik laat mijn commentaar maar eens achterwege.

Advertenties

Schat, weet jij wat de lievelingsjurk van je moeder was?

Een wat verdwaasde man staat voor de kast en kijkt naar twee jurken die hij uit de kast haalt. Eerst denk je dat het een travestiet betreft, dus een reclame van de COC. Gelijke homorechten! Dan belt hij schijnbaar zijn zoon of dochter om te vragen wat de favoriete jurk van mamma was. Dat wordt dokken denk je vervolgens. Waarschijnlijk aan de Alzheimer stichting. In de aftiteling lees ik dat het reclame is van Monuta.

Voor een begrafenisonderneming is grof geld verdienen na de dood over het lijk van de dode niet meer genoeg. We moeten het ‘feest’ regelen vóór onze dood. Liefst zo uitgebreid mogelijk. Hoe meer extra’s hoe meer er kan worden verdient. En als we ons ‘feest’ niet zelf kunnen regelen dan zijn er de consulenten die waarschijnlijk tegen betaling ons dure kisten, buffetten, koetsjes, muziek, etc., etc. bij het leven kunnen aansmeren. Alles opgenomen op een DVD natuurlijk. En als je het niet kan betalen kan je je verzekeren. Pas na de dood kom je er dan achter dat de uitkering de kosten van het ‘feest’ nauwelijks dekt.

De dood is geen feest. Dat was het niet en dat zal het niet worden. Behalve voor diegene die heilig geloven in de hemel natuurlijk. Maar om er nou zo veel geld aan te verdienen en ons voor de dood al schuldcomplexen te bezorgen stemt mij erg verdrietig.

Heb je de reclame nog niet gezien: http://www.youtube.com/watch?v=PM_kdS4rso8

De was

De chemiekast op Ibiza
De chemiekast op Ibiza

Ik doe sinds mensenheugenis de was. In de reclamewereld behoor ik daarom tot het deel domme blonde vrouwelijke schepselen dat zich belerend door een man in blauwe overall laat toespreken dat ze het verkeerde wasmiddel gebruiken. Blonde vrouwen, want ooit bijvoorbeeld een neger de was zien doen in reclames? Of een jood? Of moslima? Trouwens, ooit wel eens een wasmachinemonteur ontmoet die uw verwarmingselement heeft verwijderd? Ik niet. Meestal gaat de pomp stuk, de lagers of de elektronica. Of komt het ijzerwerk uit de BH’s tussen de trommel. Het allernieuwste is trouwens het uitzakken van het wasmiddel in de leidingen van uw wasmachine. Dreft heeft hier iets op gevonden. Inpakken het wasmiddel zodat je het goed verspreid in de machine!

Mijn grootste ergernis zit in de wasmiddelen. In de loop der jaren hebben we een ware chemieopslag gekregen aan wasmiddelen. Wasmiddelen voor wit, bont en zwart. Met inweekmiddel opbruismiddel, extra vlekkenverwijderaar en natuurlijk OxiAction gel. Daarnaast speciale wasmiddelen voor de gevoelige outdoorkleding en ossegal voor de vlekken die er met OxiAction gel niet uitgaan. En natuurlijk wasverzachter en speciale doekjes voor de droger. U ziet het, wij zijn de domme schepselen die er ingevlogen zijn.
Al die middelen hebben volgens de reclame altijd maar één resultaat: een blinkend schone was. Het resultaat is anders. Hoe je ook wast de witte tafellakens worden bijvoorbeeld nooit meer wit. De enige kans om dat te bereiken is het kleed een dag van te voren in het bleekwater te zetten. Dan ben je je vlekken kwijt maar is het laken weer niet wit.

Onvoorstelbaar dat we wagentjes kunnen laten rijden op mars maar de hele simpele zaken niet kunnen oplossen. Bijvoorbeeld een treinwissel in goed en slecht weer een zijwaartse beweging laten maken. Of een wasmiddel ontwikkelen dat werkt.
Helaas is mijn (schoon)moeder al weer jaren overleden. Ik kan het ze niet meer vragen. Ik weet namelijk zeker dat vroeger de lakens spierwit waren en dat mijn (schoon)moeder maar beschikte over waarschijnlijk één wasmiddel. Met heel soms een “zakkieblauw”. Hoe deden die wondervrouwen dat toch? Zonder chemiekast en wasmiddelreclame?

Het onbereikbare

Vrouw die duidelijk moet diëten

In reclames zijn mensen altijd blij. Het is de wereld waar het altijd goed gaat. Of je nu ongesteld bent, de was moet doen of dood gaat het maakt niet uit. Altijd zie je vrolijke mensen. In de filmpjes is het nog mooier. Daar zie je een ongestelde jonge vrouw huppelend en lachend door het leven gaan en genieten van een ritje op de schommel. Reclame laat ons een wereld zien waar we allemaal ooit hopen te komen. Het is de aardse afbeelding van de hemel. Vrouwen die af vallen terwijl ze al superslank zijn. Mannen wiens haar niet grijs wordt. Vrouwen die het leuk vinden de was te doen.

De keerzijde is de hel. We worden dikker. De vlekken gaan niet uit de was. Je krijgt rimpels die niet weg gaan. En als je vrouw ongesteld is, is ze sacherijnig en heeft een maandelijkse pukkel.