Crisis smeekt om een groots plan

12469355_10208680221951223_3321173706528282699_o
Gefotoshopte foto op Facebook en Twitter

We zitten diep in de vluchtelingencrisis. De financiële-, Griekenland- en Eurocrisis zijn tijdelijk even geparkeerd. Ze liggen te wachten op de plank om te zijner tijd weer op te pakken. Ook in deze crisis worden we overladen met nieuws. Televisie, kranten, radio en sociale media bombarderen ons met nieuws(feiten) en opinies. Iedereen heeft wel een mening.
Rechts, onder leiding van roverhoofdman Wilders, verzint elke dag weer een nieuwe strofe waardoor zijn volgers nog harder hun stenen gooien en varkens(koppen) ophangen. Links onder leiding van Klaver, Samson en Pechtold (die laatste is natuurlijk niet echt links) praten veel goed en kijken weg  van de minder mooie kant van deze crisis om maar zo veel mogelijk tegen te hangen aan Wilders. Op de sociale media moet je oppassen om niet in gefotoshopte beelden te trappen.
Ik word moe van de propaganda oorlog die mij bombardeert.

Politici doen hun best maar zijn hopeloos verdeeld. Wat ik mis is een Marshallachtig plan hoe de (Europese) regering de zaak gaat oppakken. Hoe gaan we zorgen dat ze werk krijgen wat er niet is? Hoe kunnen we de illegalen weer terug krijgen naar hun eigen land? Hoe gaan we om met de demografische consequenties? Hoe gaan we ze huisvesten en hoe gaan we de uitkeringen en extra onderwijsinspanningen opvangen? En hoe stop je de stroom, waar ligt de grens? Hoe beschermen we verworven minderheidsrechten?
Dit jaar kregen we 5 miljard euro terug. Dat geld is weg , staat op de bank of wordt besteed aan vakanties waar we geen vluchtelingen tegen kunnen komen. Veiligheid is het motto dit jaar voor de vakantiegangers. Dat geld hadden we beter kunnen besteden.

Er is behoefte aan een plan, een visie en strategie. Ik denk dat als er een plan is dat de tot nu toe zwijgende meerderheid luid achter de plannen gaat staan en vertrouwen terugkrijgt. En een realistisch eisende meerderheid wordt.

 

 

Advertenties

Hoe Adri het een menselijk gezicht gaf

Adri Duivesteijn
Adri Duivesteijn

Ik ben een newsfreak. Zit tot diep in de nacht naar het kerstcrisis debat te kijken en lees gretig alle commentaren en reconstructies. Maar ik kan van die zorgwet geen soep koken. De hele zorgwet is mij eigenlijk ook voorbij gegaan. Waarschijnlijk net als veel Nederlanders. De problemen in de zorg zijn vooral een feestje van economen, verzekeraars, lobbyisten en politici. De burger betaalt trouw de rekening die elk jaar weer flink oploopt. Het gaat volstrekt over ons heen.

En ineens waren er drie PvdA’ers die het allemaal klein en persoonlijk maakten. Toen ik het verhaal van Adri Duivesteijn las sprak dat mij aan. Hoewel Adri door de PvdA haters, en dat zijn er nogal wat, wordt neergezet als een despoot is zijn relaas integer. Hij maakt het persoonlijk. Gaf aan wat een vrije keuze ook voor mij kan betekenen. Dan word je een dissident genoemd. Het is geen dissident. Het is een sociaal democraat in hart en nieren. Waarom zou je, als je druk bezig bent met je eigen ziekte, politieke spelletjes willen spelen. Die spelletjes zag ik wel in het debat waar de aasgieren Buma, Wilders en Pechtold collega Samson probeerden pootje te lichten. Terwijl een aantal stiekem blij waren dat de PvdA die zorgwet nog een beetje een wat menselijker gezicht gaf. Dankzij de drie. Dankzij Adri.
Op de TV gaf apparatsjik van Boxtel commentaar. D66 lid in de Eerste Kamer en bestuurder van een zorgverzekeraar. Beter kan je je belangen niet dienen. Net zo als zijn vriendje Hermans, ook gediplomeerd baantjes verzamelaar.

Toch geloof ik Adri en niet die glibber van een van Boxtel of Hermans. En voordat iedereen over mij valt, ik stem al jaren geen PvdA.

Ode aan onze juffen en meesters

Je wordt geschoffeerd door Ton Elias van de VVD.
Je wordt geminacht door de politiek die je weigert fatsoenlijk te betalen en blijvend te scholen.
Je hebt te maken met de ongeïnteresseerde ambtenaren die (n)iets van je werk vinden.
Je wordt gek van de agressieve en aandachteisende ouders met hun verwende prinsjes en prinsesjes.
Je wordt bedreigd en uitgescholden door je leerlingen.
Je slikt de slechte koffie in de lerarenkamer.
Je wordt gek van de adviseurs die het altijd beter weten.
Je wordt gek van de veranderingen.
Je wordt gek van mannetje Pechtold die zegt te helpen maar helemaal niets doet.
Je bent de afvoerput van de mislukte opvoedingen.
Je bent de afvoerput van de maatschappij.
Je klas is bonte verzameling leerlingen met allerlei gebreken.
Je zal nooit een bonus krijgen.
Je bent de managers en zinloze fusies boven je spuugzat.
Je ondergaat de goed bedoelde, nutteloze en ondeskundige adviezen van vriend en familie.
Je ondergaat het diefstal van je secundaire arbeidsvoorwaarden gelaten.
Je ondergaat gelaten de eindeloze cijferexercities en administratieve klusjes voor de inspectie.
Je bent je avonden kwijt aan nutteloze vergaderingen.
Je moet je altijd weer verdedigen voor je vakantie die je net als iedereen krijgt.

Je draagt je zelfgebreide trui met verve.

Jullie zijn helden!

Een nieuwe schulden bubbel

Ik erger me flink aan de plannen voor de invoering van het leenstelsel. Misschien nog wel meer omdat zelfs een (ex?) linkse partij als Groen Links dit steunt. De sociale kleurtjes die ze nu hebben kunnen aanbrengen zullen immers in volgende bezuinigingsrondes snel worden weggegomd.
Als gevolg van het leenstelsel zullen direct de kinderen de wereld ingeschopt worden met een studieschuld van gemiddeld meer dan € 30.000. De enige manier om dat te voorkomen is of rijke ouders of veel werken. Het eerste maakt studeren elitair en het tweede gaat ten koste van de kwaliteit van de studie. Het argument dat studie leidt tot goede banen is niet meer zo hard. Er is veel jongeren werkeloosheid en werkgevers betalen al lang niet meer uit met een vaste aanstelling.
Het geld dat vrij komt wordt in het onderwijs gestoken. Nu ben ik voor goed onderwijs maar mij dunkt dat het onderwijs wel weer erg makkelijk grote bedragen krijgt toegeschoven zonder duidelijk doel. God mag weten waar het verdwijnt. Met enig leedwezen volg ik de avonturen van C die als een plv. directuer van een praktijkschool alleen maar elk jaar minder geld krijgt voor haar school. Dit, ondanks de ronkende verhalen van mannetje Pechtold.

We moeten als staat minder lenen. Dagelijks zeurt Rutte over de schuldenlast van NL.
We moeten als burger minder lenen. Dagelijks zeurt Dijsselbloem over mijn te hoge hypotheek.
Wat is dan het toekomstgerichte denken van onze rechtse smaldeel? We zadelen de nieuwe generatie op met veel schuld zodat we als overheid kunnen doorgaan met potverteren.