Velden van waanzin

Tyne Cot Cemetry

We fietsen er op een zonnige dag doorheen. Geen explosies maar vogels die zingen. Vlaanderen bij Ieper. Eindeloze velden vol graven. De aantallen zijn bizar. Jonge mensen, de leeftijd van mijn kinderen. Het is eigenlijk onbegrijpelijk dat er na de eerste wereldoorlog nog nieuwe oorlogen zijn geweest. Als ik de last post in Ieper beleef ben ik stil en word emotioneel. Iedereen moet toch beseffen dat het waanzin was? Daarom houden we toch deze begraafplaatsen in stand? Om aan te geven dat oorlog volstrekt nutteloos is en beestachtig. Allemaal jonge mensen. We zijn 99 jaar verder.

Tyne Cot Cemetry 35.000 namen van vermisten

 

Advertenties

Grijze, slappe risicomijders

vrede
Vrijheid en vrede

‘Europa makkelijk prooi vergrijsd risicomijdend zonder enige vechtlust geleid door zwakke politici..’ zag ik na de aanslag in Parijs in mijn Twittertijdlijn langsschieten. De tweep ken ik goed en is de helft jonger dan ik. Ik ga er tegenin. Ben het met je oneens J!

In Europa hebben we al 70 jaar vrede. Een ongekende prestatie en geschenk. Oorlog lost nooit iets op. We zijn verontwaardigd door een foto van een dood vluchtelingenjongetje in de vloedlijn. Maar we kijken weg bij de verschrikkelijke gevolgen van de bombardementen door het Westen.
Het is niet voor niets dat iedereen hier naar toe wil vluchten. Vrede, een bestaansminimum, soms rijkdom, democratie, onderwijs, vrijheid van meningsuiting, duurzame doelen het zijn verworvenheden die in die 70 jaar zijn opgebouwd. Met vallen en opstaan. Door grote en kleine leiders en met de burgers. Op een vreemde manier rekenen we onszelf in Europa problemen aan die elders zijn ontstaan. Laten we niet vergeten dat de oorlogen in het midden-oosten ook zijn ontstaan uit diepe haat tussen bevolkingsgroepen, de gevolgen van de klimaatcrisis en gewelddadige religies. En natuurlijk ook een domme interventie van Bush die de lont in het kruitvat gooide. Vrede is een groot goed.

Grijs zijn is geen schande. Het zijn vooral jongeren die oorlog voeren in het Midden-Oosten en in Europa harteloos medeburgers doodschieten. Ze hebben vechtlust en we zien wat het oplevert. Je mag hopen dat grijsaards wijsheid hebben opgebouwd. Genoeg om te beseffen dat geen oorlog en gevecht onze problemen oplost. Na de tweede wereld oorlog zijn elders ook door het westen oorlogen gevoerd die zelden iets oplosten. Grijs zijn kan helpen.

Ik ben trots op Europa. Hoezeer we ook vrezen voor de intocht van al die vluchtelingen vangen we ze met vallen en opstaan wel op. Geleid door politici die door links, rechts of midden in de rug worden aangevallen en in kleine stapjes. Ze moeten regeren vanuit een positie waarvan de basis al lang is verdwenen. Ons bestuurlijk model is niet meer aangepast aan de huidige werkelijkheid. Ze regeren misschien meer uit onmacht dan vanuit macht. En door alle crisissen nemen we de tijd niet meer om na te denken of het systeem nog wel past in deze tijd. (lees in dit verband ‘Autoriteit’ van Paul Verhaeghe). In een Europa van deze tijd zal je om de vrede te bewaren je collega’s moeten overtuigen met woorden. Dat is moeilijk en kost tijd. Vechtlust ook.

Risico mijdend? Zijn we daarom naar Afghanistan,  Libanon, de Balkan en Irak gegaan? We namen risico’s vaak met verschrikkelijk gevolgen. Veel jonge jongens hebben de dood gevonden. Misschien moeten we juist beter onze risico’s inschatten.

Dus, we moeten even nadenken en niet meteen reageren in oorlog. We hebben iets opgebouwd en daar moeten we zuinig op zijn. Er zijn andere manieren om daar pal voor te staan.

Vrouwen, neem het maar over

Nooit meer oorlog dachten we toen eind 1989 de muur viel. In ‘the End of History and the Last Man’ had Francis Fukuyama het over het eindpunt van de westerse liberale sociaal culturele evolutie. En sindsdien zien we in het journaal alleen nog maar beelden van mannen vol testosteron die lopen te zwaaien met Kalasjnikovs of op four wheel drives zitten met een mitrailleur voor de snufferd. Of zoals nu zelfs raketten afvuren. Omdat ze schijnbaar niet zo overtuigd zijn van hun goede bedoelingen hullen ze zich meestal in bivakmutsen en tulbands. Ze zijn wreed en zonder ontzag. Op de meest gruwelijke wijze worden mensen meedogenloos gemarteld en gedood. Mannen, vrouwen of kinderen het maakt ze niet uit.

Niets geen eeuwige vrede. Onder de noemer van nationalisme, etnische afkomst of Allah worden de verschrikkelijkste misdaden begaan. En soms gaat het zelfs alleen maar om geld.  Mijn theorie is dat het gros van die mannen te lui zijn om te werken. Door oorlog te voeren gaan ze weer terug naar de oudheid.
De vrouwen zijn daarbij op een vreemde manier afwezig. Want, op een aantal uitzonderingen na, oorlog is mannenwerk. De vrouwen laten het wel toe en steunen hun gewelddadige partners door kinderen (de nieuwe oorlogsmachines) te baren, op ze te passen, eten te verbouwen en ze te voorzien van wapens. Ze vullen het gat dat de slapjanussen laten liggen.

Daar zit de oplossing. Vrouwen aller oorlogslanden. Neem de leiding! Geef die vent van je een schop onder zijn kont en ruk die belachelijke bivakmuts van zijn ongeschoren kop. Stuur hem weer aan het werk of naar het land. En leer hem vooral liefhebben.

Een heel dun randje

Al enkele jaren woedt er in Syrië een vieze (burger)oorlog. Op de een of andere manier schijnt het onze wereldleiders niet te interesseren. Zeker geen olie in de grond. Poetin steunt de één en Obama de ander. En omdat ze elkaar niet lastig willen vallen lossen ze het probleem niet op. Europa is zoals gebruikelijk weer eens niet aanwezig ondanks het feit dat we nu een commissaris hebben voor het buitenlandbeleid. Ja, en de patserige buren in hun mallotige jurken in de Arabische landen zijn als de dood dat hun luxe malls en auto’s schade oplopen. Steken ook liever hun geld in een voetbalclub ver van huis.

En al die tijd lijden de burgers. Moord, marteling, honger, huizen kapot en vluchtelingen. In de krant lees ik dat ruim 2 miljoen mensen op de loop zijn. Enkele jaren geleden woonde ze nog in goede huizen, werkten ze en ineens is het voorbij. Zo dun is de scheiding tussen welvaart en ellende. Dit zou voor al die mensen die Europa verfoeien eens een moment van bezinning moeten opleveren.