Het nieuwe kunstparadijs

IMG_20160507_112231
Qatar, de Volkskrant

Ik vond het een fascinerende foto. De patserstaatjes die leven van de opbrengst van olie maken zich zorgen over de toekomst. Om toeristen te lokken gaan ze investeren in kunst. Investeren in vluchtelingenopvang in hun regio doen ze helaas niet. Daar trek je geen touristen mee. Wel wapens leveren natuurlijk aan de religiemaatjes elders in het Midden-Oosten.Vooraanstaande architecten bouwen onwaarschijnlijke bouwwerken. Geld speelt geen rol. En eenvoud kennen ze niet. Alles moet groot en vooral hoog zijn. En bouwvakkers halen ze uit Azie of Afrika, die kosten niets. Dat ze verschrikkelijk behandeld worden steekt niemand. Ook niet de wereldberoemde architecten. Vervolgens kopen ze tegen wanstaltige bedragen westerse kunst op. Het ziet er erg gezellig uit. Vrouwen keurig ingepakt en C moet zich natuurlijk ook decent aankleden als ze met me mee gaat. Een lekker biertje is zoeken want de religie staat het niet toe. Alhoewel natuurlijk de kat in het donker geknepen wordt en er altijd ergens wel illegaal een drankje kan worden genuttigd. Maar een terrasje met een lekkere Duvel is natuurlijk uitgesloten. In het museum is alles keurig gekuist. Naakten zal je niet vinden want dat mag niet van Allah. Tegennatuurlijk hè. Ja, ga maar vast sparen het gaat echt gezellig worden daar in die zandbak. Ik sla over en ga lekker naar de Ardennen.

Advertenties

Lange rijen kruizen

20160329_144157
Oorlogskerkhof in Maissin

Hier in Maissin, Ardennen, lag de uiterste flank van het front. Vroeg in de eerste wereldoorlog stierven hier 1026 soldaten waaronder 9 officieren. Waarom die 9 apart moeten worden vermeld snap ik niet. Veel officieren lieten immers hun soldaten bewust in zinloze hinderlagen lopen. De Fransen liggen solitair onder een kruis en de Duitsers in duo. Verschil moet er zijn. Paul Galloti ligt broederlijk naast zijn vijanden Heinrich Trodt en Ludwig Zweyer. Zou hij dat geweten hebben op 22 augustus 1914? Toen ze elkaar aan het vernietigen waren? Vocht hij daarvoor? Om nu al 101 jaar naast elkaar te liggen?

Wij zorgen in Europa goed voor onze doden uit onze waanzinnige oorlogen. Om ons te herinneren dat oorlog zinloos is.

In het Midden-Oosten worden nu de gesneuvelden in een zandkuil gedonderd of onder een stapel puin begraven. Het zal lang duren voordat men beseft dat ook dit een waanzinnige oorlog was. Daar zijn oorlogskerkhoven voor nodig. Lange rijen kruizen met daaronder jonge mannen in de bloei van hun leven gedwongen gestopt met leven. Zullen we geld gaan inzamelen om ook in het Midden-Oosten lange rijen kruizen op te richten? We moeten laten ZIEN dat het waanzin is.

20160329_144640
Maissin

Glashelder maar niet leeg

Lissabon
Lissabon voorjaar 2015

In 2016 gaat de vluchtelingenstroom weer door. We zullen ook het Midden-Oosten nog verder bombarderen. Er stáán immers nog delen overeind. De temperatuur stopt niet met stijgen. Helga de Leur zal weer vele records melden. We gaan op weg naar verkiezingen. Dus even worden we als domme burgers gezien die je alles kan wijsmaken. Er zullen weer vele crisissen worden gemeld. En als ze er niet zijn dan maken we er wel een. Maar we kunnen dat ook anders beleven. In onze eigen kleine wereld is wel vrede mogelijk. We kunnen ook wel kleine dingen doen voor het milieu. Eens de auto laten staan. Een dag zonder vlees. Zorg voor je omgeving hebben. Genieten van de mensen om je heen. Misschien een hand uitsteken naar iemand die je lang niet hebt gezien. Genieten van een mooi boek, kunstwerk of concert.

Daarom alle beste wensen voor het nieuwe jaar 2016. Lezers, bedankt voor jullie belangstelling en reacties. We hebben de voorspoed zelf in de hand.

Grijze, slappe risicomijders

vrede
Vrijheid en vrede

‘Europa makkelijk prooi vergrijsd risicomijdend zonder enige vechtlust geleid door zwakke politici..’ zag ik na de aanslag in Parijs in mijn Twittertijdlijn langsschieten. De tweep ken ik goed en is de helft jonger dan ik. Ik ga er tegenin. Ben het met je oneens J!

In Europa hebben we al 70 jaar vrede. Een ongekende prestatie en geschenk. Oorlog lost nooit iets op. We zijn verontwaardigd door een foto van een dood vluchtelingenjongetje in de vloedlijn. Maar we kijken weg bij de verschrikkelijke gevolgen van de bombardementen door het Westen.
Het is niet voor niets dat iedereen hier naar toe wil vluchten. Vrede, een bestaansminimum, soms rijkdom, democratie, onderwijs, vrijheid van meningsuiting, duurzame doelen het zijn verworvenheden die in die 70 jaar zijn opgebouwd. Met vallen en opstaan. Door grote en kleine leiders en met de burgers. Op een vreemde manier rekenen we onszelf in Europa problemen aan die elders zijn ontstaan. Laten we niet vergeten dat de oorlogen in het midden-oosten ook zijn ontstaan uit diepe haat tussen bevolkingsgroepen, de gevolgen van de klimaatcrisis en gewelddadige religies. En natuurlijk ook een domme interventie van Bush die de lont in het kruitvat gooide. Vrede is een groot goed.

Grijs zijn is geen schande. Het zijn vooral jongeren die oorlog voeren in het Midden-Oosten en in Europa harteloos medeburgers doodschieten. Ze hebben vechtlust en we zien wat het oplevert. Je mag hopen dat grijsaards wijsheid hebben opgebouwd. Genoeg om te beseffen dat geen oorlog en gevecht onze problemen oplost. Na de tweede wereld oorlog zijn elders ook door het westen oorlogen gevoerd die zelden iets oplosten. Grijs zijn kan helpen.

Ik ben trots op Europa. Hoezeer we ook vrezen voor de intocht van al die vluchtelingen vangen we ze met vallen en opstaan wel op. Geleid door politici die door links, rechts of midden in de rug worden aangevallen en in kleine stapjes. Ze moeten regeren vanuit een positie waarvan de basis al lang is verdwenen. Ons bestuurlijk model is niet meer aangepast aan de huidige werkelijkheid. Ze regeren misschien meer uit onmacht dan vanuit macht. En door alle crisissen nemen we de tijd niet meer om na te denken of het systeem nog wel past in deze tijd. (lees in dit verband ‘Autoriteit’ van Paul Verhaeghe). In een Europa van deze tijd zal je om de vrede te bewaren je collega’s moeten overtuigen met woorden. Dat is moeilijk en kost tijd. Vechtlust ook.

Risico mijdend? Zijn we daarom naar Afghanistan,  Libanon, de Balkan en Irak gegaan? We namen risico’s vaak met verschrikkelijk gevolgen. Veel jonge jongens hebben de dood gevonden. Misschien moeten we juist beter onze risico’s inschatten.

Dus, we moeten even nadenken en niet meteen reageren in oorlog. We hebben iets opgebouwd en daar moeten we zuinig op zijn. Er zijn andere manieren om daar pal voor te staan.