Luister naar de wind

Het was, weer, liefde op het eerste gezicht. Op de KunstRai sjokten we, terwijl het buiten stralend weer was, langs de stands. Een kunstbeurs is een visueel bombardement. Op het laatst weet je niet meer wat je allemaal hebt gezien. Het is soms te veel. Maar het blijft wel altijd leuk te zien wat gaande is. Elke galeriehouder staat er met zijn beste werk. We hadden Galerie Helder tot het laatst bewaard. Daar hing werk van Zaida Oenema dat me op Facebook was opgevallen. Terwijl C zat te kletsen keek ik naar haar Fields (monochromes) schilderijen. Een vorm van papiersnijwerk. Met uiterste precisie zijn kleine puntjes uitgesneden. Ze staan als grassprieten overeind. Ik ben weg. C kijkt ook en haar overkwam hetzelfde. Een groene stip dus. Onder het genot van een wijntje hielden we beraad. Zullen we het doen? We waren er snel uit, ja joh groen werd rood.
Enige dagen later moesten we flink wat husselen om ruimte te maken aan de muur. Het is gelukt. Tussen het werk van Karel Appel en Armando hangt nu dit werk. ‘Just listen to the wind. Feel your own breath. Look at the light show. Move your body. And experience to be there.‘ lees ik op de website. Het is altijd in beweging, geen blik erop is hetzelfde. Ik lees later de motivatie van Zaida Oenema: Met mijn werk wil ik een moment van innerlijke stilte bereiken. Of een moment tussen de toeschouwer en het werk als een soort stille conversatie, iets tussen spraak en stilte.

Ik kan het niet mooier zeggen, luister en kijk.

Meer informatie zie haar website en de site van Galerie Helder

Advertenties

Het nieuwe kunstparadijs

IMG_20160507_112231
Qatar, de Volkskrant

Ik vond het een fascinerende foto. De patserstaatjes die leven van de opbrengst van olie maken zich zorgen over de toekomst. Om toeristen te lokken gaan ze investeren in kunst. Investeren in vluchtelingenopvang in hun regio doen ze helaas niet. Daar trek je geen touristen mee. Wel wapens leveren natuurlijk aan de religiemaatjes elders in het Midden-Oosten.Vooraanstaande architecten bouwen onwaarschijnlijke bouwwerken. Geld speelt geen rol. En eenvoud kennen ze niet. Alles moet groot en vooral hoog zijn. En bouwvakkers halen ze uit Azie of Afrika, die kosten niets. Dat ze verschrikkelijk behandeld worden steekt niemand. Ook niet de wereldberoemde architecten. Vervolgens kopen ze tegen wanstaltige bedragen westerse kunst op. Het ziet er erg gezellig uit. Vrouwen keurig ingepakt en C moet zich natuurlijk ook decent aankleden als ze met me mee gaat. Een lekker biertje is zoeken want de religie staat het niet toe. Alhoewel natuurlijk de kat in het donker geknepen wordt en er altijd ergens wel illegaal een drankje kan worden genuttigd. Maar een terrasje met een lekkere Duvel is natuurlijk uitgesloten. In het museum is alles keurig gekuist. Naakten zal je niet vinden want dat mag niet van Allah. Tegennatuurlijk hè. Ja, ga maar vast sparen het gaat echt gezellig worden daar in die zandbak. Ik sla over en ga lekker naar de Ardennen.

Een “klomp steen” met herinnering

Marja Proper
Zich draaiende vorm van Marja Proper

Dit beeld kwam tot ons via de beproefde methode. Het was in de tijd dat Zoetermeer nog een mooie kunstuitleen had met goede kwaliteit werk. Het beeld stond bij een collega van mij en wij hadden ons oog er op laten vallen. Via de beproefde methode, zie mijn blog over M.L Middelhoek, kreeg ik dit beeld in bezit. Een prachtige marmeren vorm getiteld ‘zich draaiende vorm’ van Marja Proper. Het was een rib uit ons lijf. We konden het kopen van geld dat we van mijn schoonmoeder kregen. Oma zat aardig in de slapperwas en vond het heerlijk van tijd tot tijd wat weg te geven. We kochten het beeld voor best een hoog bedrag in die tijd. Ik geloof fl 1.500,–. Tot grote ergernis van oma die tot haar dood niet heeft begrepen waarom we zoveel geld uitgaven aan een “klomp steen”. Maar nog steeds zijn we erg blij met deze gift. Ze moest eens weten dat het een dankbare herinnering is gebleven, al meer dan 30 jaar lang. Toen ik op internet zocht naar Marja Proper kon ik constateren dat veel van haar werk me niet meer echt aanspreekt. De bronzen plastieken bijvoorbeeld, maar deze blijven we koesteren.

Meer informatie over Marja Proper is te vinden op haar website