Klasbakken zijn het

20170812_140024_1502652182009‘Hoor je dat niet?’
‘Wat?’
‘Dat geluid in de 4e versnelling.’
Ik buig voorover en luister.
‘Ik hoor niets.’ 
‘Luister!’
Knal @#$%^&*()boink. Daar lig ik. Tegen een paaltje aangereden.
Die paaltjes zet de gemeente vooral neer om de onveiligheid van fietsers te bevorderen.
‘Wat is er? Wat gebeurt er?’
‘Heb je niets?’
‘Nee, valt wel mee.’
Ik krabbel op. Jasje heel. Broek heel.
Knie doet zeer. Mijn ribben ook.
Valt wel mee, niets gebroken dit keer.
Ik trap wat tegen mijn fiets en buig weer wat recht.
‘Gaat alles goed mijnheer?
‘Ja hoor, ik kletste met mijn vrouw.’
We fietsen verder. De dagen daarop voel ik alles nog eens opnieuw.
Het lichaam kraakt.
Ik krijg bewondering voor de wielrenners die bij zwaardere valpartijen weer meteen op de fiets stappen. Klasbakken zijn het.