Zalig Kerstfeest?

20181221_130951

Een deel van de grachtengordel wil van alle symbolen van kerstmis af om de moslims niet voor het hoofd te stoten. Dat zijn de “linkse gutmenschen”. Deze willen dat alles gelijk is en neutraal. Ofwel afbraak van alles wat leuk is en sjeu geeft aan het leven. In de praktijk betekent dit dat winkels langzaam neutraler worden met Kerst om geen enkel omzetdeeltje van de jaarlijkse overconsumptiehype te missen. Kerstmis wordt dan het Winterfeest. Daarop worden de “rechtse nationalisten” weer boos. Onder aanvoering van Geert en Theiry wordt het witte volk gewaarschuwd voor de ondergang en overheersing van moslims.
Ik heb een onderzoek gedaan of het wel klopt, de beweringen van de linkse en rechtse gekkies. Gewoon de wenskaarten eens nagaan. Dit zijn de wensen:
10x Prettige feestdagen en gelukkig Nieuwjaar
8x Fijne feestdagen
5x Prettige feestdagen
3x Fijne Kerst
2x Fijne kerstdagen en een gelukkig Nieuwjaar
1x Merry Christmas and een Happy New Year
1x Fijne Kerstdagen
1x Gelukkig Nieuwjaar
1x Fijne Kerstdagen en een vreugdevol 2019
1x Gezellige kerstdagen en een mooi 2019
1x Gezellige feestdagen
1x Fijne kerstdagen en een heldere kijk op 2019
1x Fijne kerstdagen en een heel gelukkig gezond 2019.
Conclusie: divers neutraal, inclusief(modewoord dus gebruik ik het maar) en genderneutraal. Ik mis er echter eentje. Het is al verdwenen en niemand maakt zich er boos of druk over. Zelfs Geert niet! Ik mis zalig en ik mis de kerststal. Eerder schreef ik hier een blog over het overlijden van C’s tante Rigtje. Een katholiek kloosterlinge. Zij was de laatste die ons vorig jaar een kaart stuurde met een religieus tafereel. Een stukje cultuur is verdwenen. Daarom (mag het grachtengordel?) mijn wens aan iedereen.

ZALIG KERSTFEEST EN EEN ZALIG NIEUWJAAR

Ook namens tante Rigtje.

Een-kerststal-

Advertenties

Een nieuw begin

Hebben we alles? Wat hadden we het druk. Kopen, kopen, kopen, kopen. De reclamefolders van de supermarkt tellen meer dan 100 bladzijden vol met eten. Rijen bij de kassa’s. Wat gaan we eten? Eten, eten, eten. We hebben records gebroken. Dat geld brandt toch wel in onze zakken. Het gaat weer goed of ging het gewoon altijd al goed?

Waar gaat het eigenlijk echt om? Toegegeven de boom, de lichtjes het eten maken het gezellig. We komen bij elkaar. Genieten van de mooie en lekkere dingen. Sommigen gaan nog naar de nachtmis. O ja dat vieren we, de geboorte van Jezus. Het begin van het nieuwe leven. Sommigen vieren de midwinter. Mag ook. Ja, de dagen gaan weer lengen. Een goed vooruitzicht. En anderen vieren helemaal niets. Mag ook, maar wel armoe. We hebben misschien even vrede op sommige plekken. In Aken wandelden we over de kerstmarkt en langs de kerkschatten van de Dom. Jezus was er in alle gedaantes. Een baby of een oude jongeling. Het maakt niet zo veel uit of we wel of niet geloven. Vrede en een goed gesprek, het kan allemaal.

Ik wens alle lezers en volgers een zalig en vrolijk Kerstfeest.

Geniet er van.

Dat vieren we met kerstmis: nieuw leven nieuw begin.

Kerstmis, het nette servies

20161208_095953
Kerstmis 1958

Ik heb meer van dit soort tafereeltjes. Schijnbaar was Mens erger je niet een geliefd spel thuis. Het is kerstmis 1958. De nachtmis hebben we al gehad. Dat blijven dierbare momenten. Opblijven tot 12 uur en midden in de nacht de straat op. Als we thuiskomen een kerstontbijt met zelfgebakken tulband, kerstbrood met roomboter en lekkere vleeswaren. Het licht is uit en in het hele huis branden kaarsjes.
Op eerste kerstdag komt altijd oom Nico. Hij neemt voor ons cadeautjes mee. Hij neemt ook de foto’s. Als oom Nico geen foto’s hadden genomen zou de hele familie geschiedenis in één album kunnen. Pa zit keurig in het pak met stropdas. Op tafel een asbak waar normaal een bolknak ligt na te smeulen. Roken in huis mocht nog. Op zondag genoot hij van een gepoederde Agio of Hofnar. Wij verzamelden de sigarenbandjes. Nu is het de pijp van oom Nico die daar ligt.
Ik zie er ook keurig uit met mijn pinkelhoutje en kort geschoren bebob. Broer Nico is geen spelletjes man. Ik heb bijna geen enkele foto waar ik hem mee zie doen. De tafel staat voor de kachel. In het hele huis was er immers maar één warme plek. Op de schoorsteen een zelf gefabriekt kerststukje. Wat we die avond aten weet ik niet. Kip, konijn of rosbief waren de standaard gerechten. Wel met het nette servies. Datzelfde servies staat met kerst bij mij ook weer op tafel.

Fijne kerstdagen allemaal!