Laat zien wie je bent in 2014

Jaarwisseling 2013
Jaarwisseling 2013

Het zit er bijna op, 2013. Weer een jaar ouder. En de tijd pruttelt met regelmaat door met af en toe prachtige hoogtepunten en trieste dalen.  Zo erger ik me nog meer aan mannetje Pechtold, zeker toen een volgzame lijsttrekker in Zoetermeer bij mijn werkgever meldde dat ik het mannetje had beledigd. Prachtige popconcerten heb ik meegemaakt van Niel Young, 68 jaar jong, Patti Smith, 67 jaar jong, en nieuwe sterren als  Angus Stone en Savages. Kunst gekocht. Heerlijke vakanties gehad. Maar er was ook het overlijden van Joseph wiens pad het mijne al 37 jaar kruiste. Kinderen haalden diploma’s. Er waren fysieke ongemakken, en het is sukkelen met een lichaam wat moeite heeft de geest te volgen. S&S hebben een baby. Het werk ging door, we breken de overheid steentje voor steentje af. God weet wat al niet meer.

We vertrekken direct een kort weekje naar Spanje. Voor de 2e keer dit jaar. Tussen vrienden, steunend op een traditie van 30 jaar. En zoals Leo zo mooi opmerkte. Zonder herhaling geen traditie. Nu met de echtgenotes want we hebben ons jubileum. Wat een afsluiting van het jaar!

De crisis is er nog steeds maar we hebben een kwart procentje groei. Iedereen wordt weer optimistisch. Misschien gaan we volgend jaar ook nog eens meer consumeren. Raffie verwacht trouwens een baby maar Sylvie is nog eenzaam. We zullen het allemaal weer gaan meemaken in 2014.

Ik ga volgend jaar hier weer door. Bedankt lezers, want het blijft leuk om te schrijven en nog leuker te zien dat mensen het willen lezen. Een mooi en gezond 2014 en zoals Ed van der Elsken het zo mooi zei aan het slot van zijn laatste film ‘Bye’. ‘Laat zien wie je bent!’

Advertenties

Een leven lang genieten

Tibetan Bird

 

Ik kan het niet laten, ik ben al een leven lang fan van Karel Appel. Ik denk een van Nederlands grootste kunstenaars. Ik kijk ook weer uit naar de opening van het Stedelijk in Amsterdam waar een fantastische muurschildering van hem is te bekijken. Dat was mijn kennismaking met moderne kunst toen ik met mijn CJP even ‘stoer’ een bak koffie ging drinken in het Stedelijk. Kijken naar werk van Appel maakt je vrolijk en optimistisch. De soms wat naïeve figuren en de heerlijke kleuren maken je altijd weer blij. Er staan flink wat catalogi in mijn kast en als je zijn biografie van Cathérine van Houts heb gelezen ga je ook heel anders naar hem kijken. Appel, tot op late leeftijd actief, heeft een onwaarschijnlijk productief leven achter de rug. Zo’n 10 jaar terug waren we met B voor zijn CKV in Brussel om een overzichttentoonstelling te bekijken van recent werk. Opmerkelijk was dat hij toch weer een andere richting had gekozen. Leuk is ook de DVD verzameling met films van Ed van der Elsken: De verliefde camera. Hierin is een filmpje opgenomen van de jonge Appel als componist. Ik weet het niet zeker of de VPRO hem nog verkoopt maar dat zijn twee ´hebbeschijfjes´ van jewelste.

Appel in het Stedelijk

Toen ik 25 jaar ambtenaar was heb ik gebruik gemaakt van de mogelijkheid om mij eens lekker te verwennen. Voor trouwe dienst krijg je dan een lekkere puist geld. In Amsterdam bij Reflex lag een prachtige litho, in een mooie lijst uit zijn streepjes periode eind 70 er jaren, te wachten op mij. Een mooi fris exemplaar nog helder zijn kleuren. Ik kan nu ook eindelijk zeggen, ik heb thuis een Appel aan de muur hangen. Elke dag maakt zijn ´Tibetan bird´ me weer even vrolijk.

En je weet het, sorry voor de kwaliteit van mijn foto’s!

Kuifjes, spillebeentjes en te grote korte broeken

Catalogus met foto van Marcel Minnee

Afgelopen winter waren we op een prachtige fototentoonstelling ‘Gare du Nord’ in het GEM. Ik ben al van jongs af gek van 50er en 60er jaren fotografie. Al ver voordat het een trend is geworden. De wederopbouw uitgebeeld in harde zwarte kleuren en grove korrel. Mooie kinderkoppen met prachtige kuifkapsels, spillebeentjes in veel te grote korte broeken op opgespoten landjes. Mijn helden zijn Aart Klein en Ed van der Elsken. Op deze laatste kom ik hier nog wel eens terug.

Fotowandje

In het ICM in Haarlem heb ik me door de dozen vol met foto’s heen kunnen worstelen. Overigens een waar genot om dat te doen. Resultaat, een paar prachtige exemplaren uit de archieven van het fotopersbureau Particam. In dit geval Aart Klein en Henk Jonker. Ze drukten elkaars foto’s af. Achterop kun je het zien. De bovenste naam in de stempel is de fotograaf en de onderste is de drukker.

Foto Marcel Minnee

Een van de fotografen op Gare du Nord in het GEM was Marcel Minnee. Opmerkelijk, want dat is notabene de man van een collega van C. We hadden onze zinnen gezet op een van zijn foto’s. Eerst lekker bij hen gegeten en toen de moeilijke opgave uit een grote stapel prachtige drukken de keuze te maken. Het is gelukt. Voor de maaltijd hadden we een shortlist van 5 stuks . Na de maaltijd kozen C. en ik exact dezelfde uit. Dat krijg je naarmate je ouder wordt, je groeit steeds meer naar elkaar toe. Het is een foto geworden van een schoongespoten straat vroeg in de ochtend bij de Hallen in Parijs. Genomen in de zomer van 1961. Ik was toen 10 jaar. Marcel maakte de foto en een paar jaar later dook ik in de doka voor mijn door Aart Klein geïnspireerde fotoproducten.
Met excuus natuurlijk voor de foto’s bij deze blog.