Terug naar mijn bubbel

Ik heb het geprobeerd, uit mijn bubbel kruipen. Luisteren naar rechts NL. Proberen met elkaar in discussie te gaan. Op Twitter kreeg ik ineens meer volgers. Maar ik houd het niet vol. Oké, ik was een rioolrat en NSB’er. Ik was een zielig, angstig en door politici geïndoctrineerd mannetje. Ik was links, o wat was ik links. Dat kan ik wel hebben. Na een tijdje werd elite een geuzennaam. Schelden is bij sommige gewoon op Twitter.
Maar eindeloos uitleggen dat het broeikasprobleem er echt wel is. Het lukt me niet. Ingaan op de tweet dat Rutte verantwoordelijk is voor 20.000 zelfdodingen. Ik heb het geprobeerd.
Het eindeloze gefit op de objectiviteit van de publieke omroep met als absolute koppen van jut Matthijs van Nieuwkerk en Jeroen Pauw. DWDD kijk ik al niet en Pauw vind ik leuk. Maar ook Nieuwsuur volg ik met plezier. Nooit en maar nooit zag ik commentaar op de commerciëlen. Of eindeloos gezeur dat een linkse omroep een links geluid laat horen.
De oproepen om het CBS en CPB op te heffen maakten me angstig. De verheerlijking van Trump en Poetin, ik begin er niet aan. En nogmaals ik ben geen fan van Hillery. Oké, blonde Geert kan ik blokken dat scheelt een hoop vuilnisretweets.
Ook de eindeloze angstopwekkende boze berichtenstroom in de vorm van retweets van Telegraaf, Elsevier en ThePostOnline. Ik merkte dat mijn volgenden in wie ik echt geïnteresseerd was werden weggedrukt in de stroom sombere, boze en angstige berichten.
Ik kap. Stop met de discussie. Het is zinloos. We kunnen niet met elkaar praten en luisteren. Het leidt tot niets. In de komende tijd schoon ik mijn volgenden weer. Net op tijd voor de verkiezingen.

Advertenties

Van de voorpagina af

Klimaatcrisis
Klimaatcrisis
Het is al lang geen voorpaginanieuws meer. Berichten over de klimaatcrisis staan tegenwoordig vaak onder de rubriek wetenschap. De berichten vallen altijd weer tegen. Nu stijgt de zeespiegel toch weer sneller dan verwacht. Lastig voor die mensen die in arme landen aan zee wonen. Het zal nog grotere vluchtelingenstromen in beweging zetten. Mensen op zoek naar droge voeten, voedsel, water en misschien nog welvaart. We maken ons nauwelijks druk. In NL heeft onze desinteresse het dieptepunt bereikt door de discussies over windmolens die niet esthetisch zijn op onze toch al verrommelde horizon. Niemand heeft het er over dat duurzame energie ver te verkiezen is boven CO2 producerende energie. Liever een molen extra wat mij betreft. Maandelijks dieptepunt is Jan Mulder die in DWDD zijn kruistocht kan houden tegen windmolens in de verzakkende Groningse horizon. Jan ook zelf gasverbruiker en rijdend in een middenklassenauto vindt nog altijd de kale horizon van Groningen belangrijker dan droge voeten houden. Het stemt mij somber. We zijn kansloos zo lang deze berichten niet op de eerste pagina van de krant staan.

Copuleren met een krokodil

We zijn natuurgek geworden. Als morgen de Siberische schele blauwe keukendief in de Oostvaardersplassen wordt gesignaleerd stapt heel vogelend Nederland in de auto om met 130 km/uur er naar toe te racen. Met honderden staan ze vervolgens door dure ‘state of the art’ kijkers naar het vogeltje te turen. In  DWDD is een speciaal item met een mallotige bioloog die persé moet copuleren met een krokodil of kusjes wil geven aan een witte haai. We stellen ons mateloos aan als er een beestje doodgaat op ons strand. Miljoenen mensen kijken naar de natuurfilms van de EO. Vroeger keek je juist niet naar de EO om die films.

Het doet me denken aan een van de meest fascinerende science fictionfilms gemaakt: Soylent Green. Alvorens de zelfgekozen dood te aanvaarden mocht je nog een keer tussen schone lakens naar prachtige beelden van vroeger kijken. Bloemen in alle kleuren, schone lucht, vlinders etc. Dit terwijl de hele film een overbevolkte wereld laat zien waar de zon niet meer door de smog weet te prikken.

Maar wat zijn we hypocriet. Ondertussen gaan we door met het afbreken van de natuur. We bouwen kolencentrales, schrappen de EHS, gooien de natuur vol met blikjes en limonadekartons. Laten bultruggen en andere dieren in de oceanen sterven door ons plastic afval. Jagen in korte tijd de energievoorraad er doorheen. Houden tropische beesten in te kleine kooitjes en aquaria. Scheuren met 130 over de wegen om zoveel mogelijk vuile gassen en stoffen uit te stoten. En onze nationale trots Shell weet als geen ander de wereld te vervuilen met hun zoektocht naar olie. Gelukkig dat we dus de beelden nog hebben. Hoeven we ons niet schuldig te voelen dat we door ons gedrag volop verantwoordelijk zijn voor de teloorgang van onze natuur.

En ja, iedereen weet toch dat de meest perfecte natuurfilm al lang is gemaakt. Jiskefet bracht ooit op een geniale manier de watervogels in beeld. Slechts 1.53 minuut. Wat een film! Gelukkig van de VPRO!!!