De cash cow van de Volkskrant

Koe in de wei
En willekeurige weide in Houffalize

Ik ben een cash cow en ik weet het. Al meer dan 40 jaar ben ik abonnee van de Volkskrant. Daarom betaal ik het volle pond. Mijn kinderen vinden mij dom en naïef. Beter is van abonnement te hoppen en lage kosten na te jagen. Soms krijg je dan zelfs een gratis pad of een prachtige serie boeken. Die de jeugd overigens niet zal inkijken. En je krijgt elke 4 weken een andere krant.
Als trouwe klant krijg ik niets. Ja, een uitnodiging met korting voor een klassiek concert of een wanstaltig dure rondreis door Schotland. Er is weinig datamining voor nodig te ontdekken dat ik pukkeltjes krijg van klassieke muziek. En de rondreis door Schotland voor C en ik ad € 3790 is ridicuul voor het volk. Daar zijn drie mooie vakanties voor te boeken.
Het is mijn domheid dus moet ik niet klagen. Ik heb zoals bekend geen enkele fiducie in het bedrijfsleven (dat is de krant wat mij betreft ook). Trouwe klanten zijn daar om uit te zuigen en uit te lachen. Ik ben dom.

Advertenties

De revolutie komt er aan

20170514_104417
Vrienden Ellen ten Damme. Bron de Volkskrant

Elke revolutie wordt door marketeers al snel omgezet in een commercieel succes. Zo siert Che Guevara 50 jaar na zijn dood nog menig kledingstuk of wandposter van Ikea. Het dieptepunt was wel een paar sokken die ik eens tegenkwam met een afbeelding van Che. Zou hij daarvoor in 1966 de Boliviaanse jungle ingetrokken zijn?
De punk kwam als reactie op de platgestreken en uitgemolken symfonische popmuziek eind 70er jaren van de vorige eeuw. Ook hier pakten de bedrijven de trend snel op en leverde een breed scala aan punk producten. De revolutie was weer ingekapseld.

Deze foto in de Volkskrant trof mij. Het is de immer mooie Ellen ten Damme met haar vrienden op zaterdagmorgen. Manneke heeft zijn trui nonchalant over de schouder gedrapeerd en de zonnebril op de grijze schedel. Een soort balletjes look. Terwijl de moderubriek in de VK dat toch afwijst. De dame op de voorgrond heeft bijzondere revolutionaire schoenen. De mooie sneakers zijn opstandig gemaakt door er ‘101% Punk’ op de klodderen. Zou ze het zelf hebben gedaan of de leverancier? Dit zien we tegenwoordig op de zorgvuldig van verfspatten en scheuren voorziene jeans die in de winkels liggen.
Salon revolutionair Lennon song het al met zijn maten.
You say you want a revolution
Well you know
We all want to change the world
You tell me that it`s evolution
Well you know
We all want to change the world

Yes, dit is happening en wij gaan door met de strijd. Aan de schoenen ligt het niet.

Was ik maar weer 4

Filmfestival Venetië 1955
Filmfestival Venetië 1955

1955! Ik was toen 4 jaar. Het viel me vanochtend in de Volkskrant op. Een prachtige foto van Sophia Loren. Volle pagina. Wat een vrouw! Niets geen vel over been, ontsierende tattoos, opgespoten lippen, geplastificeerde borsten en gelaserde oksels. Nee, gekoolde ogen al ver voor de sixties, forse wenkbrauwen, een gewelfde mond, fraai gemoed en twee trotse bosjes haar onder de oksels. Schoonheid zo simpel. Wat hebben de 59 jaar daarop volgend ons gebracht. Ik zou willen dat ik weer 4 was en op het potje op de tv een film van Sophia mocht aanschouwen.