Dansen dansen dansen, dansen op de vulkaan

Dansen op de vulkaan
Dansen op de vulkaan
Ik blijf het een mooi mechanisme vinden. We kunnen ons geld niet in de zak houden. De particuliere consumptie neemt weer toe na jaren stagnatie. Na jaren van extra oppotten en aflossen brand het geld in onze zakken. We eten en drinken meer en bezoeken de mediamarkt en de keukenknaller weer regulier.
Ik zie ook de ambtenaren weer geld uitgeven. Twee jaar terug kon er niets en nu zie je het geld weer over de plinten klotsen. Was het de afgelopen jaren m2 afstoten, langzaam maar zeker gaan we weer m2 verwerven. De ambtenarenorganisaties breiden uit over de afslanking (die ook gaande is) heen zoals alleen ambtenaren dat kunnen.
Ook politici, onder druk van de polls, maken zich steeds meer druk hoe ze direct de “meevallers” (meestal de uitkomst van slechte ramingen) gaan uitgeven. Terwijl het jaarlijks begrotingstekort nog altijd meer is dan 2%.

Zwakke broeder(s) lezen we hooghartig de les. Griekenland is bijna compleet afgebroken en het gros van de burgers leeft op de armoede grens. Hervormingen brachten armoede maar geen groei en ontwikkeling. Maar waarschijnlijk zullende kassen van de banken die voor de crisis graag onbeperkt geld in dat land stopten weer gevuld zijn met het geld van de ECB en IMF die dat weer weghaalde bij de burgers van Europa. Misschien niet direct uit je beurs maar wel in de waarde van je pensioen en andere bezittingen.

De ECB pompt verder grote hoeveelheden geld in de economie om de beurs weer op te pompen en de inflatie aan te jagen.  Alles schuift en kraakt. Waar we naar toe gaan weet niemand. We draaien als gekken aan de knoppen van de overheid, het zakenleven en onze huishoudpotten maar weten volgens mij absoluut niet meer of het helpt en zin heeft. De Dijk beschreef het mooi:

Bommen voor de vrede
Leugens om het geld
En wij moeten betalen
Ook al had je niets besteld
Waar halen ze de lef
En de gore moed vandaan
Lief, trek iets moois aan
Want we gaan 

 Dansen dansen dansen
Dansen op de vulkaan

Knettergek in de crisis

Ripped jeans
Ripped jeans
Ik las laatst dat kleine kinderen in lage lonen landen dagen bezig zijn om gaten in goede broeken te maken. Dat is namelijk zeer secuur werk. Je kan een gat knippen maar je kan ook de draadjes voorzichtig wegpulken. Ik schat zo in dat ze voor de Primark knippen en voor de duurdere merken pulken. Dan zijn die kleine vingertjes natuurlijk zeer handig bij dit priegelwerk. Normaal draag je broek tótdat er gaten inzitten maar hier draag je een boek omdát er gaten inzitten. Dat we in deze wereld knettergek worden was reeds wijd en zijd bekend. Waarschijnlijk is er ooit een celeb mee begonnen en volgt de massa kritiekloos hun stijliconen. Dat celebs dat doen pak ik wel. Je weet anders ook niet met wat je met al dat binnenstromende geld moet doen. Maar mensen die hard gewerkt hebben voor een mooie broek? Overigens staan op You Tube instructiefilmpjes hoe je een goede broek moet vernaggelen om hip te zijn. Knettergek, zullen we het daar maar bij laten?

De jongerencrisis

Hoe is het met de crisis? We groeien weer dus het gaat “goed”. En zoals vaak, meer economische groei = toenemende schade aan onze aarde. Dat gaat dus minder goed. Maar daar maken de rekenmeesters zich niet druk om.

Om die groei te bereiken hebben we allemaal een jasje uitgetrokken. De één natuurlijk meer dan de ander. Ik ben vergeten wat een salarisverhoging is en mijn pensioen is niet meer gegroeid sinds 2008. Daarnaast werken de ouderen langer door om de jongeren nog even van het werk te houden. Toch valt mijn schade mee. Ons vermogen is virtueel gekrompen, vaak een gevolg van de waardedaling van de stenen, maar ik heb nog altijd vermogen. Volgens mij zit de echte pijn bij de jongeren. Jeugdwerkeloosheid, onvoldoende betaalbare woningen, schrappen prestatiebeurs, vervallen rechtszekerheid baan waar vooral jongeren last van hebben , een dreigende klimaatcrisis, etc., etc.

Opvallend is dat de jonge generatie het pikt. Dat kan twee oorzaken hebben. Ze zien het niet of het houdt ze niet bezig. Bij dat laatste zijn ze tevreden met wat ze hebben. Dat is nog niet zo gek want ik bespeur bij veel jongeren om me heen aanzienlijk meer tevredenheid met wat ze hebben dan bij de oude generatie die nog wel wat last heeft van overconsumentisme. Daarnaast zijn ze erg creatief om met weinig geld maximaal resultaat en tevredenheid te scoren. Veelal gebruik makend van nieuwe mogelijkheden op internet. Maar, het zou ook kunnen dat ze het niet zien. Dan is een waarschuwing op zijn plaats. Pas op nieuwe generatie let op je zaak, laat je niet wegzetten! Geloof niet altijd in pressiemiddelen van de sociale media. Politici lachen om 150.000 handtekeningen of een jolige demonstratie via Facebook. Daar worden ze echt niet wakker van. Trek de tegels en de klinkers maar eens uit de vloer. Het wordt tijd. Niet alle proletariërs ter wereld verenigt u maar alle jongeren ter wereld sta op!