Ons virus

IMG_20200228_132423Ineens was het er, ons virus.
We krijgen een vracht aan informatie en onheilstijdingen over ons heen. Op Twitter komen daar nog eens de complottheorieën bij. Soms is het zelfs de schuld van links tweet ons rechtse volksdeel. En waarom doen we niet net zo als Italië? Alles plat leggen. Veel tweeps zijn viroloog blijkt ineens.
In mijn zelf gekozen quarantaineoord in de Ardennen stop ik met lezen van al die info en lees een goed boek. Toch hangt er een deken van zorg over mij.
Het was er ineens, ons virus.
De eindelijk geboekte reis naar Italië kunnen we wel vergeten. Ik luister naar de overheid wat ik moet doen. Blij dat die er nog is en nog niet in handen van allerlei zieke complotdenkers. Ik weet dat ze hun stinkende best doen er voor ons burgers te staan. Evenals velen anderen in de zorg. We zullen het moeten uitzingen en uitvlakken, ons virus.
Succes allemaal en goed luisteren naar de overheid en niet alles geloven op Twitter.
Succes met ons virus.

Van de koude naar de warme oorlog

foto GH koude oorlog
Koude oorlog

Het is oktober 1962, ik ben 11 jaar. Mijn vader zit met zijn oor in de speaker van de radio. We moeten stil zijn. Krakend komen in de huiskamer de laatste berichten door over de Cuba crisis. Ik hoor flarden maar ben te jong om echt te beseffen wat er gebeurt. Ik blader wel vaak door de folder waarin staat wat we moeten doen als de kernoorlog begint. Onder de trap zitten. Dat houdt mij wel bezig want dat kan bij ons niet. Ik ben toch een beetje bang. Mijn vader is bezorgd, bang. Terecht, ze hebben een oorlog meegemaakt en weten dus wat oorlog is. Ik niet. Later lees ik in tal van boeken hoe het daar op het randje bijna misging. Altijd was er die angst voor oorlog. En ineens begon het af te kalven. De muur viel en we dachten dat het eeuwig goed zou gaan. Mijn vader maakte het niet meer mee hij was toen al dood.

20160515_120833
warme oorlog

Ik besef ineens dat ook ik zorgen heb die misschien wel lijken op die van mijn vader. Alleen is er iets veel ergers aan de hand. Zouden we toen met kernbommen de wereld vernietigen, we zijn er nu bijna in geslaagd de wereld te vernietigen zonder. We hebben een klimaatcrisis van ongekende omvang gecreëerd. De temperatuur op aarde loopt supersnel op over de “veilig” geachte grens. Het waterpeil van de zeeën zal sneller stijgen dan we ooit hebben voorzien. De eerste eilandjes zijn inmiddels verzwolgen door de stijgende oceanen. En onder die klimaatcrisis zien we hele volkeren op de loop voor honger en dorst. Oorlogen om water dreigen. Ze bedreigen onze opgebouwde verzorgingsstaat en Rusland begint te knabbelen aan de grenzen van Europa. De wapenwedloop is weer in. Er zijn oorlogen die hele delen van continenten totaal vernietigen. In mij sluit een zelfde angst als mijn vader. Hebben mijn kinderen wel toekomst? Waar wonen hun eventuele kinderen als het wonen 6 meter onder de zeespiegel niet meer verantwoord is?

Mijn vader liet zijn angst niet merken aan mij. Zelfs toen ik linkse sympathieën toonde. Hij leefde pragmatisch door. Genoot van het leven. Wij ook. Dat kan ook niet anders. Op angst kan je niet leven.

Maar hoe keren we deze crisis?

Crisis smeekt om een groots plan

12469355_10208680221951223_3321173706528282699_o
Gefotoshopte foto op Facebook en Twitter

We zitten diep in de vluchtelingencrisis. De financiële-, Griekenland- en Eurocrisis zijn tijdelijk even geparkeerd. Ze liggen te wachten op de plank om te zijner tijd weer op te pakken. Ook in deze crisis worden we overladen met nieuws. Televisie, kranten, radio en sociale media bombarderen ons met nieuws(feiten) en opinies. Iedereen heeft wel een mening.
Rechts, onder leiding van roverhoofdman Wilders, verzint elke dag weer een nieuwe strofe waardoor zijn volgers nog harder hun stenen gooien en varkens(koppen) ophangen. Links onder leiding van Klaver, Samson en Pechtold (die laatste is natuurlijk niet echt links) praten veel goed en kijken weg  van de minder mooie kant van deze crisis om maar zo veel mogelijk tegen te hangen aan Wilders. Op de sociale media moet je oppassen om niet in gefotoshopte beelden te trappen.
Ik word moe van de propaganda oorlog die mij bombardeert.

Politici doen hun best maar zijn hopeloos verdeeld. Wat ik mis is een Marshallachtig plan hoe de (Europese) regering de zaak gaat oppakken. Hoe gaan we zorgen dat ze werk krijgen wat er niet is? Hoe kunnen we de illegalen weer terug krijgen naar hun eigen land? Hoe gaan we om met de demografische consequenties? Hoe gaan we ze huisvesten en hoe gaan we de uitkeringen en extra onderwijsinspanningen opvangen? En hoe stop je de stroom, waar ligt de grens? Hoe beschermen we verworven minderheidsrechten?
Dit jaar kregen we 5 miljard euro terug. Dat geld is weg , staat op de bank of wordt besteed aan vakanties waar we geen vluchtelingen tegen kunnen komen. Veiligheid is het motto dit jaar voor de vakantiegangers. Dat geld hadden we beter kunnen besteden.

Er is behoefte aan een plan, een visie en strategie. Ik denk dat als er een plan is dat de tot nu toe zwijgende meerderheid luid achter de plannen gaat staan en vertrouwen terugkrijgt. En een realistisch eisende meerderheid wordt.