Weg die zooi

748_1440
Ikea zooi

Het is leuk op Funda naar huizen te gluren. Bij ons in de buurt stond een mooie villa te koop ad € 540.000. Geen kattenpis toch? Het huis was best smaakvol ingericht en gedecoreerd. Niet helemaal mijn smaak maar er wás over nagedacht en het had een lieve duit gekost.
Toch ontbreekt er iets.
Wat?
Ja!
KUNST!!!
Als je nu toch veel geld hebt te besteden kan je toch wel eens wat fatsoenlijke kunst kopen in plaats van een opgefokte foto van Ikea die in 3.213.431 huishoudens in de wereld hangt? En waarvan IKEA nog een voorraad heeft van 341.567 stuks.
In de huizen die ik zie wordt zelden gebruik gemaakt van mooie muren of ruimte om ze te laten leven door er een mooi schilderij, ets of iets dergelijks op te hangen. Of een mooi beeld neer te zetten (of hangen). Ook in metamorfoses in woonprogramma’s wordt alles verwisseld maar nooit wordt er eens wat fatsoenlijk kunst binnen gekruid. Als er al canvas aan de muur hangt is het het werk van de style-adviseur of hoe ze ook mogen heten. Het zijn dan bijvoorbeeld 2 monochrome gerolde doekjes van de Gamma omdat ze zo fijn qua kleur passen bij de bank die er voor staat. Kom op, doe eens gek, koop eens origineel werk! Het verrijkt je leven. Is stof voor een gesprek.
Het hoeft niet altijd even duur te zijn. Onder de categorie kunst heb ik beschreven dat kunst kopen lang niet altijd alleen het werk is van verveelde, patserige, volgevreten, hun vrouw slaande oliesjeiks maar ook in het verlengde ligt van de mogelijkheden van de gewone man of vrouw.
Spaar wat geld uit op de foeilelijke accessoires, meestal troep uit China. Pletter weg die lelijke vazen en nep Boeddha’s en zet er eens een echt mooi beeld neer.

Kom op!? Please??

 

Advertenties

Ik ben vandaag zo vrolijk zo vrolijk …

 Ik moet een blije blog schrijven. Ik krijg wel eens te horen dat ik vaak mopper. Sommigen vinden het zelfs cynisch. Op Wikipedia lees ik dat een cynische houding er een is van wantrouwen tegen iemands goede bedoelingen of tegen het nut van instituties of van grote ongevoeligheid voor de gevolgen van de eigen daden. Dat gaat mij een beetje te ver, ik spreek liever van ironisch. Maar ja waar ga ik dan over hebben als je een blije blog moet schrijven?

Moet ik het aanvliegen via de spirituele kant? Dat is erg in. Liever een Boeddha in je kamer dan de H.M. Maria. En al die mensen kijken altijd zo irritant blij. Moet ik een foto op mijn blog zetten met een wijze spreuk er in van Mandela of Einstein? Moet ik het zalvend hebben over mindfulness? Moet ik het niet eens hebben over mediteren met Boeddha in de avondzon? Of mijn yoga avonturen? Moet ik het hebben hoe ik sta “te tai chi’en” in mijn pauze in het Haagse Bos. Dat mindfulness is wel happy. Ik zag laatst op de TV een man die fullinhismind was. De blijdschap droop er af. Tsja, daar werd ik wel blij van. Ik moet er altijd om lachten. Maar dat is eigenlijk meer leedvermaak en spot. En dat is cynisme, dus niet meer doen Gerard. Nee, geen spirituele blijdschap dan. Maar een opsomming van wat me blij maakt?

Ik ben blij met mijn partner.
Ik ben blij omdat ik een leuk gezin heb.
Ik ben blij omdat ik mooi woon.
Ik ben blij dat ik goed betaald en leuk werk heb.
Ik ben blij omdat ik mooie kunst om me heen heb.
Ik ben blij omdat ik in een mooi land woon.
Ik ben blij omdat ik een fijn nieuw fietsje heb.

Ik ben blij met mijn natuurneef.
Ik ben blij omdat ik kan genieten van het leven.
Ik ben blij omdat ik eerdaags met pensioen ga.

Jeetje wat ben ik blij.

Niet door mijn tuintje

Wildernis in Zoetermeer
Wildernis in Zoetermeer

Voortuintjes zijn volgens mij typisch NL. Elk huis heeft wel een paar m2, nutteloos, voortuintje. Wat je vaak beter aan je achtertuin had kunnen hebben. Sommigen maken er helemaal niets van. Bijvoorbeeld door er, liefst grijze, tegels in te leggen. En sommigen koesteren en liefkozen elke cm2. De echt spirituelen onder ons zetten er een Boeddha in. Ook grijs. Waarom nooit eens lekker goudkleurig of vuurrood?
Dit tuintje krijgt al maanden geen aandacht. Toch is het een mooi huis. De gordijnen zitten wel potdicht. Leeft de bewoner nog? Deze buxus schreeuwt toch om een elektrische schaar behandeling? Zou de bewoner dood op de grond liggen opgepeuzeld door zilvervisjes, huistorretjes en muizen? Of zijn ze op vakantie? Dan is het is eigenlijk een uitnodiging aan dieven. Onkruid hoog en gordijnen dicht? Kom maar, breek maar in. Maar niet door mijn tuintje denderen a.u.b..

De hang naar het dikbuikje Boeddha

Lachende Boeddha 30 cm
Lachende Boeddha 30 cm

Wat bezielt ons allen toch, dit las ik laatst op internet:

“Boeddha schilderijen genieten grote populariteit. Om aan de wensen van de klanten tegemoet te komen heeft SkomiArt galerie op de website een interessante verzameling van de schilderijen in dunne en dikke lijsten geplaatst.
De schilderijen zijn geschilderd door kunstenaars die met ons samen werken. De werken hebben de zogenaamde 3D structuur en zijn met vernis of lak afgewerkt om de kleuren door de jaren heen te beschermen.
De schilderijen zijn professioneel en met liefde voor detail gemaakt, daarom zullen de gasten en klanten die uw kantoor of zaak bezoeken de goede smaak van de eigenaar waarderen.”

 Veel mensen willen ook de interieurs volgens de Feng Shui- stijl inrichten en willen in overeenstemming met de natuur leven. De boeddhistische meditatie kan ons innerlijk veranderen en door ervaringen verrijken. De Boeddha schilderijen symboliseren de instelling tot de wereld, tot andere mensen en zichzelf – thuis staan ze voor vrede en welzijn.”

In tuincentra , Xenos en prullariawinkels word je doodgegooid met dat dikbuikje. Maria, Jozef en het Heilig Hart hebben de kuierlatten genomen. Maar Boeddha, je struikelt er over. Ik heb zelfs een familielid, katholiek opgevoed, dat op een theemeubel in de woonkamer een ware verzameling oosterse heiligen heeft uitgestald. In de Vinex wijk waar ik woon hangen ook posters van Boeddha in tuinen (wel de ernstige Boeddha). Op internet is zelfs een ‘Boeddha shop’ waar je een Chinese dikbuik Boeddha, 10.7 x 10.7 x 10.7cm gekleurd kan kopen voor de somma van € 29,95. Er is ook nog een happy Boeddha in zwart en zilver. Of een geboortedag Boeddha. Maar gelukkig, niet tevreden geld terug.

Gerardus
Gerardus

Als stil protest heb ik de heilige Gerardus maar weer eens prominent in mijn kamer gezet. Al meer dan 100 jaar in de familie. Veel mooier ook dan dat mallotige dikbuikje die al vroeg leed aan een ernstige vorm van obesitas. En om dat nu te gaan vereren in deze tijd. Ik wist wel dat we allen knettergek zijn geworden, maar dat het zo erg is, nee, nooit gedacht.