Helemaal alleen

img_20161129_123805
Balijbos bij Zoetermeer

Het is de perfecte winterdag. Stralende zon, koud en een staalblauwe lucht. Een uitgelezen dag om te wandelen. Hét grote voordeel van mijn pensioen. Ik heb er dit jaar al ruim 1200 km opzitten. Ik loop vandaag naar Delft. Als ik uiteindelijk in het Balijbos ben beland daalt er een stiltedeken op me neer. Totaal alleen in de natuur. Vogels vliegen verschrikt op als ik langsloop en een gans, voor niemand bang, kijkt mij stoïcijns aan. Via het Bieslandse Bos, ik kom daar  één wandelaar tegen, kom ik in het Delftse Hout. Daar zijn wat meer mensen. En daar is Delft al weer. Binnen de 3 uur.
De dag ervoor deed ik een grote ronde Bentwoud. Ook al doodstil. Iedere keer vraag ik me af waar de mensen toch zijn. Oké, er werkt een groot deel. Maar er zijn toch ook veel mensen vrij? Zijn ze funshoppen, hangen ze thuis voor TV, passen ze op de kleinkinderen of liggen ze op een yogamatje te mediteren? Misschien moet ik het maar koesteren. Door de week is de natuur, die eigenlijk van niemand is, toch een beetje van mij.

Vriend van het Bentwoud, met stemrecht

P6160083.JPG
Bentwoud Zoetermeer

Ik wandel er veel, zeker twee keer per week. Het ligt in mijn achtertuin: het Bentwoud. Ruim 20 jaar is er aan gewerkt en langzamerhand kan de natuur eindelijk aan de gang. Logisch dat ik ‘Vriend van het Bentwoud’ ben geworden. Voor € 10 ben ik ook nog eens stemmend lid. Dus ging ik vol verwachting naar de eerste gebruikersplatformbijeenkomst. In het buurthuis van Benthuizen. Ruim 40 deelnemers, veelal grijze mannen, zijn aanwezig. Er zijn meer vrienden dan vriendinnen. Bijeen gehouden door de boswachter die zo’n beetje de spin in het web is van het gezelschap.

Een natuurgebied aanleggen is geen geringe opgave. Er liggen een aantal gemeentes omheen die je op een lijn moet krijgen en de provincie toen nog samen met Dienst Landelijk Gebied legt het aan en Staatsbosbeheer beheert.
Zo’n lap natuur kent conform de hedendaagse opvatting van de natuur als verdienmodel ook nog eens veel gebruikers. Er is een golfbaan (een flinke hap namaaknatuur met gemillimeterd gras), een landgoed waar de baas van Zeeman schijnt te gaan wonen, fietsers, wandelaars met en zonder honden (max 3 toegestaan), trimmers, paardrijders, modelvliegtuigclub, etc etc.

In de vergadering merk ik al snel dat hier sprake is van een geolied gebruikersplatform. Iedereen kent elkaar en het wordt me duidelijk dat er ook ambtenaren van omliggende gemeentes aanwezig zijn. Zij beheren de budgetten en zijn de scheidsrechters voor de ingediende wensen. Zoals fietsenhekjes, paden naamgevingbordjes (elk pad heeft wel een naam) , dubbele leuning over een m.i. vrij nutteloze brug, etc, etc. De boswachter heeft nagenoeg geen geld. De regeringen onder Rutte hebben Staatsbosbeheer deskundig leeggeroofd de afgelopen jaren. Natuur is immers links.
Als nieuwkomer word ik niet verwelkomd. Ik zit tweede rang achter de voorzitter want aan de tafel zitten de gesettelde vergadertijgers met hun stukken, keurig in mapjes opgeborgen. Ze schikken niet in. Gelukkig fluistert mijn buurvrouw me af en toe wat achtergrondinformatie in. Het is toch een leuke avond. De bejaardenvertegenwoordiger pleit voor aandacht voor de oudjes. Dat ben ik dus besef ik ineens. Daar zit mijn vertegenwoordiger! Goede paden en verlichting is zijn speerpunt. Ik vraag me af hoe hij dat weet. Toch stelt het me gerust. Als ik direct aan de rollator moet is er zorggedragen voor een goed parcours.
Een ex DLGer, hydroloog, vertelt een boeiend verhaal over de waterhuishouding. Want zoals vaak wil diezelfde provincie een hoek van het natuurgebied afsnoepen door er een provinciale weg aan te leggen. En dat kan gevolg hebben voor de kwel van zout water.

Helaas waren er geen stemmingen. Na bijna drie uur vergaderen fiets ik toch met gemengde gevoelens naar huis. Over het verlichte fietspad, als enige bejaarde. Ik blijf maar een wandelende en minder een vergaderende vriend. Maar wel met stemrecht!

Ik heb al eens eerder geblogd over het Bentwoud.

20160514_160446.jpg
Bentwoud Zoetermeer

De nederlaag van (P)VV(D)

Oude sloten liggen er nog

Voordat het natuur slopersduo Bleker Rutte de sloophamer in de ontwikkeling van het Bentwoud zetten hebben ooit een aantal wijze mannen en vrouwen het besluit genomen het Bentwoud aan te leggen. Met dank! Dat was nog in de tijd dat het Ministerie van LNV géén onderdeel was van het ministerie van EZ.

Jong bos

In plaats van saai boerenland tussen Zoetermeer en Boskoop is nu op sommige delen, na langdurig boerenverzet, een prachtig natuurgebied ontstaan. Afgelopen zondag hebben we er weer gewandeld. Een oase van rust. Het gebied moet eigenlijk nog ontdekt worden. Kijk je op de website van het Bentwoud dan zie je dat de natuur begonnen is het land terug te veroveren op de saaie spruitjesakkers. Zeldzame planten en vogels hebben er hun plek gevonden.  Een explosie van groen, met prachtige vergezichten en vogels die je nieuwsgierig bekijken vanuit de lucht.

Veel open stukken

Helaas heeft het Bentwoud te lijden onder de bezuinigingen. Ingegeven door de P(VV)D die natuur maar elitair vindt en misschien wel links. Je krijgt dan de rare situatie dat er nog stukken akkers tussen de bospercelen liggen waardoor stukken nog niet met elkaar in verbinding staan. Toch was de ‘laarzenroute’ een mooie wandeling. Met dank aan Provincie, DLG en Staatsbosbeheer. De natuur wint gelukkig altijd. Zelfs op omhoog- en diepgevallen hobbyboeren.

De laarzenroute