Kostbaar groen

IMG-20200502-WA0004
Balijbos Zoetermeer

Ik kwam er weer achter toen B en ik de afgelopen weken wandelden in de groene ruimte om Zoetermeer. Ooit waren ambtenaren bezig met de aanleg van natuurgebieden in de Randstad. Een kwalitatief zeer hoogwaardige Dienst Landelijk Gebied (inmiddels wegbezuinigd) voerde dit grotendeels uit. Nu is die zorg overgedragen aan de Provincie die de open ruimte verrommelt door het willekeurig vol te smijten met dozen, autowasserijen, kantoren, wegen, en fast food vreettenten (in het kader van de volksgezondheid). Zoetermeer was nog net op tijd.

Het resultaat van het verleden is dat de stad is omgeven met groen, Bentwoud, Rottemeren, Balijbos, Westerpark, Buytenpark Noord AA. Een waar genot om er te wandelen en fietsen nu het groen in de stad onder druk staat. Nu maar hopen dat de bestuurders en ambtenaren er met hun fikken vanaf blijven. Op dat al het bos niet in de bio centrales verdwijnt.

Hier gaat iets mis

32104749_1678317168882168_7175326279145619456_n‘Leuk ding die haas, zullen we hem mollen?’
‘Die oren kunnen er af toch?’
‘Ja, maar dan moet je een zaag hebben.’
‘Halen we toch even van thuis.’
‘Jongens, waar gaan jullie met die zaag naartoe?’
‘Naar Bentwoud pa even zagen.’
‘Oke niet te laat maken hé.’
Zzzggghh Zzzzggghh
‘Zo, die zijn er mooi af toch?’
‘Cool man chill.’
‘Goed gedaan, wat nu?’
‘Laten we die hekjes ook omzagen. We staan er nu toch.’
‘En die zaag mieteren we in de bosjes.’
‘Nee joh weer meenemen anders wordt Pa boos.’
‘Ok’

Just walking

De aanloop vanuit huis is bijna twee km. Even oversteken op de provinciale snelweg en dan zit ik in het grootste natuurgebied van Zuid-Holland: Het Bentwoud, mijn achtertuin. Als ik er over Twitter krijg ik altijd wel standaard terug dat men geen woud ziet. Klopt, het is een open gesloten stuk natuur. Het plantgoed was jong en heeft tijd nodig. Veel tijd.
Ik wandel eerst door het grote veld met zijn boomcirkels. Elk jaar is er een overheersend “onkruid”. Ooit stond alles vol met margrieten en nu zijn het meer gele bloemen en veel distels. Het is stil. Bezoekers zijn (gelukkig?) nog schaars. Als het waait hoor ik de hoogspanningsleidingen zingen. Het kunstwerk ‘Droom van de Boom’ heeft zijn boom, ooit door vandalen in de brand gestoken, gelukkig weer terug. Populieren, ijken en wilgen winnen het van het onkruid. Er staan fruitbomen en wilde rozen. Nieuwsgierig ben ik naar volgend jaar. Hoeveel cm komt er bij dit jaar? Ik ben ongeduldig.
Vogels zweven boven het land. Ik ben geen kenner. C gaat zich verdiepen. Wil een baardvrouwtje worden. Af en toe kom ik mannen tegen met lange lenzen op zoek naar bijzondere vogels. Ze zitten er al volop. Buizerds, visdiefjes, ransuil, torenvalk, de beflijster, zilverreiger en zelfs lepelaars. Ze hebben het woud al gevonden en ingenomen. Halfweg peuzel ik een Sultana op. Ik twijfel, rechtsaf rondje Moerkapelle of via het fietspad door de golfbaan terug. Gewoon een heerlijke wandeldag. Just walking, ain’t talking zong Bob Dylan ooit.