De teloorgang van de wasknijper

foto GH wasknijpers
Links de houten, midden de harde plastic en recht de moderne (inferieure)

We schieten raketten de ruimte in. Rijden rondjes op mars. Maar een fatsoenlijk wasknijper maken is vandaag de dag onmogelijk. Vreemd genoeg waren die er wel. Alleen waren ze van hout. En dus moeten ze worden vervangen door knijpers van plastic in hippe kleurtjes. Ik weet niet meer waar ze zijn gekocht. Maar het zou zo maar rotzooi kunnen zijn uit China en of van de Action. Maar na één jaar gebruik breken en verpulveren ze. Opmerkelijk is dat de eerste serie plastic ter vervanging van de houten langer meeging dan de huidige serie. Het is en blijft vreemd. In deze moderne tijd producten ontwikkelen en verkopen die perse slechter zijn dan hun voorgangers. Waarschijnlijk omdat ze dan snel moeten worden vervangen en dus meer wordt verdiend. Hopeloos, ik ga maar weer op zoek naar houten wasknijpers.

Advertenties

Het museum van onze consumptie

Kopjes en glazen
Kopjes en glazen

Het is een tic van mij. In elk vakantiehuisje zit ik te kijken en te forsen wat er beter kan. Ooit heb ik zelf een vakantiehuisje gehad. Het eerste wat we deden was opruimen. Weg vieze kussen, dekens en matrassen. En al dat servies en glaswerk.

Pollepels
Pollepels

Vakantiehuisjes zijn vaak een dumpplaats van overtollige zooi van de eigenaar. In plaats van een net huisje aan te bieden krijg je een zoektocht door de winkel van Sinkel. Dus heeft een twee-persoonshuisje: 24 stuks bestek, 7 borden, 5 bakspanen, 23 glazen en 6 pannen en allerlei prullaria van de Action en Blokker. Waar vaak spinnenwebben welig in tieren. En wat doe je met die oude DVD speler? Juist, zet maar in het huisje. Vaak wordt wel vergeten dat de vakantieganger de tijd en ruimte ontbrak om DVD’s mee te nemen. Laat staan dat je uit het elektronicageheel bewegende beelden weet te produceren. En vieze puzzels en pelletjes, zelden compleet, zijn ook vaak favoriet.

Telefoonboeken
Telefoonboeken

Gelukkig hebben we wel drie telefoonboeken liggen. Want wat zijn we zonder gele gids in onze vakantie?

Spanen
Spanen

Het blijft een lastig probleem, weggooien. Ik heb het er hier al eens over gehad. We kopen altijd sneller dan we het kunnen dumpen. Wat zouden we niet zijn gered als elke burger een tweede huisje had voor zijn afgedankte zooi. Een soort museum van ons consumptieve leven.

Voorbij het opruimen

Rommelschuurtje
Rommelschuurtje

Opruimen is in. Er is zelfs een bestseller over geschreven en Ikea haakt er op in door allerlei kasten en opruimboxen aan te bieden. Maar die kasten en boxen zijn óók weer meer rommel in huis. Die opruimwoede, behalve dan het voorjaar is, is op zich gek want tegelijk kopen we ook weer in als gekken. Of is elke verjaardag goed voor een tafel vol prullaria. We kopen liefst zooi te vinden bij de action, Blokker en of tuincentra. Want dat kost toch niets? Dus vult ons huis zich gestaag met potjes, flesjes, schaaltjes, prullaria, geurstokjes, CD’s, computers, snoertjes, opladers, apparatuur, servies, bestek, keukenspullen, schoenen, jurkjes, kleding, boeken, handdoeken en glazen.
Ikzelf doe er ook vrolijk aan mee. 5 Jaar geleden hadden we de boekenkast flink uitgemest en nu zit hij weer helemaal vol. E Reader hoor ik jullie zeggen. Natuurlijk, daar kan je het boekenprobleem mee oplossen maar dan groeien de bestanden op mijn computer weer als een gek. Immers, a sociaal als we zijn, wisselen we ook illegaal boeken uit. Schrijvers hoeven niet te leven toch? Zo hebben mensen honderden boeken op hun computer staan, die ze waarschijnlijk nooit zullen lezen, net zo als we duizenden foto’s bewaren waar we zelden nog in kijken.

Troep maakt onrustig. Als je wat wilt hebben kost het tijd omdat je je huis nog niet tot Ikeaopruimsysteemtoonzaal heb omgetoverd. Wie zoekt nog een boutje in de schroevenbak op als je bij de doe het zelf 2 boutjes voor 34 cent kan kopen. Opruimen dus. Misschien is het wel een beetje Zen. Maar tegelijk moet ik de instroom stoppen. Nieuwe schoenen? Dan 1 paar weg of gewoon de oude eerst verslijten of niet eens kopen als het niet nodig is. Nieuw jurkje? Dan 1 stuks weg. Geen boeken bewaren die je nooit meer zal lezen. Geen koffietafelboek meer dat je nooit inkijkt. Als we zo ver zijn zijn we echt voorbij het opruimen. Maar dat geld ? Hoe ruim ik dat dan op?