Op het perron

Ze zijn even lang. Allebei gezegend met grijs haar. De zon schijnt op zijn haar dat al wat dunner wordt. Zij in een crème broek small fit, sneakers en een keurig spijkerjack. Op haar rug  een klein rugzakje. Ze staan op de rand van het perron.
Zij strijkt met haar hand door zijn haren. Hij krijgt een kambeurt. Het volume wordt wat opgeklopt. Gewillig ondergaat hij het. Met wat handige gebaren heeft hij een bos terug. Ze praten wat. Ik kan niet zien wat hij er van vindt.
Als je haar maar goed zit.

Advertenties

De cash cow van de Volkskrant (slot)

20161012_142210
Ardennen

Mijn vorige blog heb ik onder de aandacht gebracht van Philippe Remarque, hoofdredacteur van de Volkskrant. En ik kreeg keurig per omgaande antwoord.
Beste Gerard, 
Jammer dat je je een cash cow voelt. Volgens mij moet je gewoon kijken wat je krijgt voor het geld dat je betaalt, en vaststellen of je dat een goede deal vindt. Omgerekend kun je voor de prijs van een half kopje koffie buiten de deur zes dagen per week de krant lezen, bij je thuisbezorgd en volgeschreven en vormgegeven door 200 journalisten en 500 freelancers. Volgens mij is dat waar voor je geld, tenzij de krant slecht bevalt. 

Vriendelijke groet, Philippe Remarque 

Mijn antwoord
 
Het feit dat ik de Volkskrant waardeer is niet aan de orde. Ik ben immers al 40 jaar abonne.  Mij ging het om een stuk waardering voor trouw. Maar ja je antwoord is helder. 

Groeten gerard

Philippe redeneert begrijpelijker bewijs vanuit de bedrijf. Trouw en belonen zijn begrippen die het bedrijfsleven niet kent. Ik ben nu aan zet voor een andere krant of gewoon een tijdje geen abonnement en dan opnieuw abonnee worden voor minder geld. C protesteert daartegen. Ik blijf vrees ik een cash cow.
Kansloos.

De dode Pool (slot?)

foto GHIk had gehoopt er een eind aan te kunnen breien. Maar niet heus. Na een eruptie van de politiek is het weer angstwekkend stil geworden rond de “dode” Pool. Wijkagenten zijn…, tsja waar zijn ze? En de burgemeester van Lansingerland communiceert natuurlijk niet met een burger uit een buurgemeente. Het blijft verbazingwekkend hoe lang een vrachtwagen “verdwenen”kan zijn. En hoe moeilijk de overheid een verdwenen vrachtauto kan terugbezorgen bij de eigenaar. Ik zag dat de Poolse nummerborden vastzaten met tie rips. Best opmerkelijk. Zou er een nummerbord onderzitten of zag de politie dat niet? Voorlopig sluit ik deze serie maar af. Ik kan me niet voorstellen dat er nog actie komt of ik iets hoor. Eens zal hij wel opeens verdwenen zijn of door vandalen in de hens gestoken. Mijn burgerplicht is gedaan.