Een groter hart

IMG_20191007_105928

Ik heb het hier eens gehad over een verschrikkelijk leed dat de zoon van mijn oud-collega (ook hij natuurlijk) overkwam. Inmiddels heeft hij er een boek over geschreven, mede als hulpmiddel deze tragedie te overleven. Vorige week woonde ik de boekpresentatie bij waar de overhandiging plaatsvond aan zijn zoon en fysiotherapeut/vertrouwenspersoon. Het boek is een relaas van het verdriet en de zoektocht hoe hier mee om te gaan. De eerste helft kon ik alleen maar verwerken door veel te slikken en het boek af en toe weg te leggen. Soms was het gewoon te veel. Maar gaandeweg in het boek zie je de kracht van de mens om weer verder te gaan en te moeten. Het is indrukwekkend om te lezen over de vader zoon relatie maar ook de schat van het hebben van vrienden. Het is niet alleen een boek over verdriet maar vooral ook over hoop en levenskracht in een altijd getroffen reis. Een absolute aanrader.

Via bol.com te verkrijgen.

Mijn vorige blog hierover zie hier

Offline

IMG-20190909-WA0000
Bram rechts en links vriend Floris

‘Kinderen zijn hinderen’ schreef Jacobs Cats. En ook ‘Als apen hooghe klimme willen, Dan siet men eerst haer naeckte billen’. Klimmen daar gaat het hier over. Fronsend hoorden we zijn plan aan. De top van de Killimanjaro was het doel. 5895 Meter hoog, temperaturen van ver onder het vriespunt en zes dagen wandelen.
Op zijn laatste app voor zijn vertrek lees ik ‘ Spreek jullie als alles goed gaat maandag weer’. En weg was hij op weg naar de top. In de afgelopen weken was vooral veel aandacht voor de materiële voorbereiding. Pillen, kleding, etc, etc,. Bezorgd als we zijn zagen we maar weinig fysieke voorbereiding. Maar ja, 4 marathons, mountenbiken van Dead Road in Bolivia, een parachute sprong, bergklimmen en bungee jumpen. We hebben al wat doorstaan. Dus begint woensdag het grote wachten. Raar, ineens dagen lang geen contact te hebben. Iets wat we nauwelijks nog meemaken. Overal is toch internet en gratis WiFi? Ik schrijf dit op zaterdag. Morgen middernacht zal de laatste etappe naar de top worden ingezet van 14 uur wandelen. Of niet, we weten niets.

Ooit dacht ik dat als kinderen eenmaal oud worden de zorg voorbij was. Ze krijgen dan verkering, een bankstel en kindjes. Niets is minder waar. Tobber als ik ben heb ik alle noodscenario’s doorlopen terwijl hij waarschijnlijk de dagen van zijn leven beleeft. Nauwgezet volg ik het weer en lees dat het sneeuwt op 4600 meter. Hopelijk heeft mijn wandelcape nog zin.

Maandag 12 uur hebben we contact. Heel weer terug. Hij heeft het gehaald. Zelfs geen blaar. Pech zat er alleen in dat het ijskoud was en sneeuw op de top. Een kort fotomoment en weer omlaag. Helaas geen uitzicht.
Zo gaat het dus, vader Cats zat er toch dicht bij maar ook weer niet. Nu is het tijd om trots te zijn in plaats van bezorgd. Geen hinder meer.

Blind proeven

20190722_085623.jpg
Proeven

Het is het verjaardagscadeau van mijn mannen; blind bier proeven. Van te voren weten we niet wat we er van moeten denken. Terwijl buiten de zon schijnt lopen we schuifelend achter onze gastheer, met de hand op zijn schouder, de ruimte binnen. Het personeel is blind en is thuis in dit donker. Wij zien letterlijk geen hand voor ogen. We zitten met zijn drieën om de  tafel maar zien elkaar niet. Op de tast voel ik 4 glaasjes pils voor me staan. Onder andere mijn favoriete bier en het bier dat ik altijd pisbakkenbier doop.
We starten het proeven. De zaal zit vol met deskundigen. Een bittertje, kruidig, zoet, etc, etc. Tot slot moeten we de volgorde raden. We hebben Hertog Jan, Heineken, Grolsch en Amstel geproefd. Iedereen heeft een eigen volgorde maar niemand de juiste. Ook K en B, geduchte kenners, raden de volgorde niet. Mijn favoriete bier blijkt ineens Amstel te zijn en dat ‘laffe’ is Hertog Jan.

Ik ben onthutst . Daar staat de kenner nu. Pils is dus ook verpakking, vooroordelen en reclameromantiek.
De tweede ronde is iets beter. Witbier hebben we bijna allemaal. Maar de La Trappe dubbel is alleen door B geproefd.
Vol verbazing lopen we aan het eind van de middag, met knijpende ogen, naar buiten. Kenners af. We moeten meer oefenen dat is helder. In het fantastische Amsterdamse visrestaurant Pesca nemen we een Lellebel (blond). Oefenen, dat is ons lot.