A great big wall

20190408_135348Voor Trump is het een natte droom. Maar waar Trump niet in slaagt is het bewoners van het gehucht Kruisweg wel gelukt: A great big wall. Na lang zeuren bij de Provincie Zuid-Holland kregen de Kruisweggers hun muur. De Provincie ging overstag. Anders komt de behoefte aan steeds meer auto’s en vrachtauto’s die over provinciale wegen denderen in gevaar. En burgers moet je, onder het mom van regionale ontwikkeling, pesten toch?
Sacherijnig gaven ze toe maar het mocht niets kosten. Dus bouwden ze de “ugly big wall” zoals Trump die wil. Daar kijken de Kruisweggers nu zonder herrie maar met fijnstof tegenaan.
Rest mij één vraag.
Welke malloot heeft deze afgrijselijk muur bedacht? En als we hem (dit kan alleen uit het brein van een man komen) vinden wat doen we met hem?
Mijn voorstel is schiet hem naar de maan. Daar is ruimte genoeg voor lelijke muren.

Advertenties

Geen tijd

Geen blog deze week. In het kader van “laat armoede de pest krijgen” doen we een tour de Paradores. Een droom. Overdag zwerven in het Spaanse land en ’s nachts slapen, na een heerlijk diner, in kastelen. kloosters en dergelijke. Vanacht na een bezoek aan Toledo verblijven we in een kasteel.

Een lege ontmoeting

20170706_133831Ik loop in de Dorpsstraat en kijk je aan. Is het hem nu, ken ik je? We passeren en je roept me terug, ‘Gerard!’ Ik kijk om.
‘Verdomd ‘..’. Hoe gaat het? Niet goed, je ziet zo moe. Ik herkende je haast niet.’
Zijn vrouw licht toe. Hij heeft een hele snelle vorm van dementie. Is opgenomen in het verzorgingshuis hier om de hoek.
Je trilt wat met je lippen en staat te trappelen. Het is koud en je moet plassen.
‘Dat is lastig met de incontinentie’ zegt je vrouw. We wisselen wat woorden via je vrouw. Vragen over en weer naar onze kinderen. Je staat er met een grijns naast en murmelt wat voor je uit.
‘Nou we gaan door.’
‘Ja, tot ziens en sterkte.’
Ik wrijf je over je schouders.
Twee jaar geleden zag ik je ook in de Dorpsstraat. Met je dochter. Henk is dood meldde je. Henk, onze collega die marathons liep en barstte van de positieve energie. Meer dan ooit besef ik dat ouder worden afscheid nemen is.
Verdrietig en van slag loop ik door. ‘..’ was altijd scherp, een vakman, maar soms ook een lastpak.
‘..’jij?