Cruisende grijskoppen

Voor het eerst zagen we in Rotterdam er een van dichtbij: een cruiseschip. Cruisen schijnt de meest vervuilende tak van vakantiesport te zijn. Dat begrijp ik wel toen ik dit zag. Maar eigenlijk is de hele vakantie tak van sport dat. Het was ook druk in de omgeving. Bussen reden af en aan voor de excursiegangers. Waarschijnlijk een snelle rondleiding Kinderdijk om daar een set houten klompen te kopen. Grote koelvrachtauto’s, nota bene helemaal uit Slovenië, kwamen het schip bevoorraden. Er waren ook “vrije” passagiers herkenbaar aan een keycord met identiteitsbewijs. Waarschijnlijk voor toelating tot het onbeperkt eten en drinken.
Ik hoor altijd enthousiaste verhalen in mijn omgeving over het cruisen. Maar toen we deze varende wolkenkrabber zagen wisten C en ik het direct. Niet voor deze grijskoppen.

Advertenties

Het einde der tijden

20190615_121346
“Wir fahren fahren fahren auf der Autobahn”

Veertig jaar geleden kachelden we in ons Fiatje 127 naar Spanje. Het enige probleem was de continue toediening van motorolie. Maar we kwamen er. De zwarte zaterdag meden we. Want die was door de autolobbyist ANWB als het inferno bestempeld. Alle domme Fransen trokken dan op één dag naar het zuiden om stil te staan in lange files. Om daarna totaal overspannen hun vakantieverblijf te bereiken.
Wij maken tegenwoordig niet veel lange afstanden meer. Totdat we een fietstocht rond de Bodensee boekten. De ANWB had de reisdagen als safe bestempeld. Geen problemen richting Noord en geen problemen richting zuid. Niets aan de hand dus. Toch hadden we als voorzorg halverwege een hotelletje geboekt. Goden zij gedankt. Want het werden twee hele lange dagen. In een lange rij kropen we naar het zuiden. Het kostte ons 12,5 uur om in Bregenz (830km) te belanden. De file strekte zich letterlijk uit tot ons hotel aldaar. Volgens Maps zouden dit in 8.30 uur moeten kunnen!
Op de weg terug ging het beter. Mede omdat vrachtverkeer in Duitsland op zondag is verboden lukte het ons in 10 uur de rit terug te maken.
Heen stonden we drie rijen dik tussen de agressieve filebewoners. Opengebroken wegen, samenvoegen van sporen waar we elkaar geen kans gaven samen te voegen, hitte, herrie en stank. Het kan niet anders of dit was het absolute einde der tijden.
C en ik keken elkaar aan. Dit doen we niet meer. Geen “verre”autovakanties meer.
Niet in Nederland alleen lopen de wegen dagelijks vol. Ook in Duitsland en Frankrijk gaat de overbezetting van autowegen in een krankzinnig tempo door. Het is het einde der autotijden. Ik wens daarom alle opgetogen vermoeide vakantiegangers direct een fijne zwarte zaterdag.

De vooruitgang

20190605_122832 (2)Het zijn echt “volwassen” mensen. Eentje doet het zelfs onder werktijd getuige de dienstauto. Ineens bleek het plein voor ons een Pokémon vindplaats te zijn geworden. Ik dacht toen dat rage van dit kinderspelletje al voorbij was. Maar schijnbaar zijn er nog een paar diehards over die niet te stoppen zijn. Op gezette tijden loopt het daarom vol bij ons voor de deur. Ze parkeren hun auto’s op plekken waar het niet de bedoeling is en ze doen hun ding. Dit is dus wat beschaving en de ICT revolutie ons heeft gebracht. Volwassen mensen vangen een digitaal beestje.