De wind in je haar


Wat een dappere vrouwen in Iran. Ze strijden voor hun recht op eigen kledingkeuze, mooie kleuren en de wind in hun haren willen voelen. Op foto’s uit Iran zie je vaak twee soorten vrouwen. De vrouwen gekleed in zwarte tenten en de vrouwen die de normen proberen op te rekken. Ze dragen dan de sluier losjes over het hoofd in plaats van vastgepind met haarspelden zodat elke lok is opgeborgen. Nu willen ze er geheel van af. Ik vrees dat ze er een zware dobber aan hebben. Religieuze dictaturen zijn weerbarstig. Religies hebben niets met vrouwen. De mannenbroeders dulden knarsetandend, op last van het Europees Hof,vrouwen in hun midden. Katholieken vinden vrouwen nog steeds ongeschikt voor het toedienen van de sacramenten. En de joodse orthodoxe vrouwen zijn verplicht pruiken te dragen.
Terwijl in Iran de vrouwen met gevaar van eigen leven vechten voor hun vrijheid dragen in NL steeds meer moslima’s hoofdoekjes of zwarte tenten. Ik geloof heilig dat deze vrouwen eens gaan vechten voor hun vrije kledingkeuze en de wind door het haar. Hopelijk met de vrouwen uit Iran als lichtend voorbeeld. Want dat zou betekenen dat de vrouwen uit Iran hun strijd winnen.

Advertenties

Het dagelijks leven

20171110_171656Ik weet niet of het toeval is maar de laatste tijd heb ik relatief veel gelezen over WO2. Recent het prachtige fotoboek Stad in oorlog. Als ik de foto’s bekijk en de teksten lees valt me op hoe snel het dagelijks leven zijn beloop krijgt. Vrij snel na de bezetting nemen Duitsers in het stadsleven een reguliere plaats in. Alsof er niets is gebeurd. Dat het leven zo doorging is bijzonder omdat ook steeds meer Joden werden gedeporteerd en juist verdwenen uit het stadbeeld. Beschreven wordt een situatie waar Joden na een razzia zijn verzameld op het Olympia plein. Niet Joden sportten daar gewoon door terwijl de Joden staan te kijken voordat ze worden afgevoerd.
Of, hoe de huisraad van al gedeporteerde Joden wordt verdeeld onder de achtergebleven stadsbewoners. Sommige joden die de kampen hadden overleefd zagen later bij terugkomst hun huis bezet door mede Amsterdammers.
Natuurlijk is er ook verzet. Zeker in de tweede helft van de oorlog neemt dat toe. Ook daar zijn prachtige foto’s van.

Automatisch ga je denken, wat zou ik hebben gedaan? Of, wat zouden al die twitteraars hebben gedaan met NLvlaggetjes in hun avatar en hun beleden trouw aan de natiestaat? Zouden Geert en Theiry de staat hebben verdedigd? Of zouden ze zijn gevlucht?  Zou ik mijn Joodse buurvrouw hebben beschermd en de aanvallers uitgefoeterd. Of zou ik ook zijn weggekropen zoals zo velen en anoniem mijn leven hebben voorgezet.
Ik ben geen held. Heb nooit gevochten of een wapen in mijn handen gehad. En heb niets met het huis van Oranje. Toch kan het kan geen kwaad het boek eens door te bladeren en beseffen hoe snel zaken kunnen kantelen. En wat jouw rol dan zou zijn.

De waterwolf

20170917_130414_1505651229660
Overloop polder de Eendragt

In de eerste 15 dagen van september viel in Zoetermeer 23% van de regen die in heel 2017 tot nu toe is gevallen. Liefst 17 cm. Het is de nieuwe wereld van de klimaatcrisis. Deze plas water is afgevoerd via de normale “kanalen”. Het overstroomgebied bij de Rottemeren de Eendragtspolder, vlak bij mijn huis, bleef ongebruikt.
Het is voor ons heel normaal dat we droge voeten houden. Maar in de ons omringende landen zien we iedere keer weer hoe dorpen onder water komen te staan en rivieren buiten hun oever treden. Op www.overstroomik.nl lees ik dat het water bij een overstroming in mijn huis maximaal 1,5 hoog zal staan. En de kans dat dit zich in mijn leven zal voordoen is <1%. Ik zal dus moeten vluchten naar de eerste verdieping als het gebeurt. Of naar hoger gelegen delen van NL via overvolle snelwegen.
In tegenstelling wat onze roeptoeters Baudet en Wilders geregeld roepen wonen we in een rijk land met een goede overheid. Jaar in jaar uit wordt er consequent gewerkt aan onze veiligheid. We leren onze lessen. Rijkswaterstaat en de waterschappen zijn ook innovatief. We geven de rivieren de ruimte, bedenken overlooppolders en zandmoters. En beginnen de strijd tegen de verstening van ons land.
Ik koester die organisaties en die ambtenaren die al sinds mensenheugenis in rust hun werk doen. Lees voor de aardigheid maar eens het boek ‘Waterwolven’ van Cordula Rooijendijk. Een overheid om trots op te zijn.

20170917_130952_1505651229998
Inlaat overlooppolder, bediening op afstand

 

 

De rode loper

Naamloos
Poetin in China

Wat zou hij denken? Wat een kut chinezen om mij, als klein mannetje, op zo’n grote loper te laten lopen. Had ik mijn vrouw maar meegenomen. Maar ja, die kan niet tegen dat Chinese voedsel. De Chinezen vonden het wel leuk. Zo’n klein mannetje op de grootste rode loper ter wereld. Die zetten we ook in voor Maxima te zijner tijd. Kijken of ze daar met haar stiletto’s over kan. Hij heeft al een afstandje achter de rug. De loper straalt hem toe als een voetbalveld. Geen chinees om een hand te geven of een leuk meisje met een bosje bloemen. Dat is ook altijd fijn. Geef zo iemand een bos bloemen waar hij onhandig mee loopt te schutteren. De wacht staat er wel mooi bij. Ja dat kunnen die Chinezen wel. Maar ik krijg ze wel. Als ze in Rusland komen maak ik van het Rode Plein een ijsbaan.