De badeend over de rand, bedankt!

In chronologische volgorde:

Toon, Athur, Rob, Jan, Veronica, Dick, Boet, Robert, Jos (2x), Cees, Jacques, Marja, Micheline, Jan (2x), Leo, Hans (2x), Rob, Ineke, Henri, Frits, Radbout, Flip, Martin, Hans (2x), Dick, Kathinka, Daan, Eric, Jacques, Rink, Hans, Paul, Wim, Ze, Ignas, Maik, Wim, Marcel, Maya, Hans, Eric, Anneke, Randal, Theo, Job, Herbert, Soeris, Wim, Marlene, Hans, Paul, Lauran, Marius, Rob, Fred, Dirk-Jan, John , Ruud, Hilbert, Johan, Peter, Lenny, Nick, Judith, Ben, Anja, Sija, Pauline, Judith, Jan, Joop, Lia, Maeike, Dirk-Jan, Rinette, Jaap-Jan, Jacques, Paul (2x), Roel, Hans, Guus, Rob, Edwin, Sjaak, Ko, Mariënne, Dick, Franny, Ron, Ria, Ruth, Paul, Eefke, Elly, Fer, Rob, Ben, Harry, Reinoud, Ria, Hannah, Jacques, Joop, Hermien, Jos, Liesbeth, Ed, Arnoud, Dirk, Richard, Bart, Jean, Wijnand, Arie, Mark, Ed, Hans, Ton, Hugo, Auke, Marcel, Francis, Wim, Carole, Fieneke, Karin, Edwin, Jos, Jeannet, Daan, Walter, Delia, Jolanda, Loes, Paul, Anne-Marie, Huib, Barbara, Jasmien, Wil, André, Michela, Marcel, Anne-Marie, Teun, Rolf, Aysin, Peter, Richard, Marcel, Frits, Wim, Coen, Rob, Ineke, Frank, Eva, Mariska, Arie, Michel, Jan, Nienke, Ron, Martijn, Linda, Brigitta, David, Hans, Jaap, Josien, Marien, Paul, José, Mike, Leo, Hans-Peter, Guus, Marieke, Gert, Fred, Cheimaa, Ellen, Dolf, Wim, Sandra, Josephine, Willem, Daniel, Romano, Johan, Leo en ‘last but not leest’ Bertha.

En al die anderen waarvan ik helaas je naam op dit moment (zucht de leeftijd) even ben vergeten.

Ik heb genoten.

Werk was voor mijn blog altijd een belangrijke inspiratiebron. Zie de categorie Bureauwerk. Dit was mijn laatste blog in de serie Bureauwerk. Dus Jan Lager ook bedankt het ga je goed. Mijn blogs gaan natuurlijk gewoon door. Inspiratie komt direct echter uit andere bronnen

Advertenties

De bureauwerkers en vergaderen

Vergaderwoede
Vergaderwoede

Bureauwerkers zijn gek op vergaderen. Ik ga niet vertellen dat het nutteloos is maar een tandje minder zal zeker niet leiden tot een schipbreuk bij Bureauwerk. De aanblik van een vergaderende horde Bureauwerkers is niet altijd motiverend. Vaak liggen ze onderuit en zijn met alles bezig behalve overleggen. Niets is daarom mooier dan tijdens een vergadering boven het gezelschap uit te stijgen en je collega’s te observeren. In de loop der jaren heb ik verschillende profielen ontwikkeld.

De thermostaat. Komt binnen zet de verwarming maximaal naar beneden en alle ramen open. Vraagt zelden aan collega’s of ze dat erg vinden. Loopt tijdens de vergadering langzaam rood aan.
De jonge surfer. Is tijdens de vergadering vooral bezig met zijn smartphone en/of Ipad. Doet meestal spelletjes, whats app en kijkt even naar de tijdlijn van facebook.
De oude surfer. Als de jonge surfer maar doet in plaats van sociale media zijn mail af. De driftkikker. Ergert zich mateloos aan het in zijn ogen lage niveau van de vergadering. Explodeert eens in de zoveel tijd tot schrik van collega’s.
De zwijger. Zit altijd zwijgend aan. Neemt zelden deel aan discussie en spreekt slechts in het uiterste geval. Niemand weet eigenlijk wat hij komt doen.
De sloddervos. Vergeet altijd zijn stukken of heeft slechts de helft uitgeprint. Lult maar wat in de ruimte.
De bluffer. Heeft zelden de stukken gelezen maar bluft zich wat in het rond door het gesprek behendig in de zijn gewenste richting te buigen.
De aftervergaderaar. Zwijgt maar is vooral actief in de wandelgangen daarna. Heeft dan veel commentaar op collega’s en de voorzitter.
De praatzitter. Praat zelf erg graag en heeft een bloedhekel aan discussie en discours tijdens de vergadering. Veel praten dood elke vorm van participatie en dat is doel. Vaak zijn dit managers die de vergadering voorzitten.
De notulist. Maakt continu verslagen en of aantekeningen op de Ipad. Onduidelijk is wat met al die verslagen gebeurd.
De ontloper. Zorgt voor soms drievoudige afspraken in de agenda. Kiest op allerlaatste moment waar hij naar toe gaat. Zijn vaak managers.
De neuroot. Vindt alles ingewikkeld en zinloos. Snapt het vaak ook niet. Wil eigenlijk geen overleg maar moppert het hardst als er geen overleg is.
De kunstenaar. Droomt veel weg en krabbelt allerlei prachtige kunstwerkjes in de marge van de vergaderstukken.
De opruimer. Gooit bij het verlaten van de vergadering de stukken direct in de vuilnisbak. Ruimt de zaal na afloop netjes op. De meest bureauwerkers hanteren het motto daar hebben we een slaaf voor en laten vaak alle troep staan.
De coach. Tilt de vergadering continu naar metaniveau om vervolgens iedereen de les te lezen dat ze niet naar elkaar luisteren. Brengt ook veel ‘het gevoel’ in. Want over het gevoel valt niet te discussiëren.

Aanvullingen op mijn archetypen zijn natuurlijk altijd welkom.

De two-pager

De laatste jaren worden bureauwerkers steeds meer in formats gedrongen bij het schrijven van nota’s. Eerst was daar het niveau. Dat moest MBO zijn. Je schoonmoeder moest het begrijpen. Inmiddels zijn schoonmoeders schijnbaar ook slimmer want dat hoor ik niet meer. Toen moesten mijn kinderen het snappen. Dat burauwerkpieven hoog waren opgeleid en best een hoog niveau aan konden speelde geen rol. Ik heb mijn kinderen nooit lastig gevallen als klankbord. Maar veel kinderen van collega’s hebben trauma’s uit die periode overgehouden.

Na het niveau is de omvang belangrijk geworden. Het A4-tje deed zijn intrede. Alles op één A4-tje. De politiek heeft dat nu overgenomen Zij introduceerden de ‘two-pager’. Politici staan hoger in rang dan ambtenaren dus 2 kantjes van één A4tje. Geen doorwrochte stukken meer maar kort en krachtig en vooral simpel. Om dat allemaal te bewaken stelden de toppieven taalridders aan. Eerst werden de breedsprakerige bureauwerkers vrijwillig aangepakt. Je mocht op de cursus schoonschrijven. Daarna werden nota’s doorgehaald en geweigerd als ze niet voldeden aan de normen. Veel pieven begonnen weer het rode potlood te hanteren en besteedde veel tijd aan spaties, dtjes en ttjes, en andere inhoudsloze correcties. Ze deden dat meestal niet via de handige ICT tool die daar voor was want een manager hoeft die niet te gebruiken. Nu dus de two-pagers.

Zo kreeg Jan Lager een verslag van de MR onder ogen. Daar stond de volgende passage:

Rutte: ‘Ik geeft het woord aan minister Blok.’
Blok: ‘Voorzitter u heeft allemaal mijn nota ontvangen zijn er misschien vragen?’
Rutte: ‘3 Blok, 3!’
Blok: ‘Sorry voorzitter het is € 500.000.000, voor € 300.000.000 gaat het niet lukken.’
Rutte: ‘Nee het zijn er drie!!’
Blok: ‘Daar doe ik het niet voor. Ik wil de tegenvallers nú al inboeken. € 300.000.000 is zonder tegenvallers.’
Rutte: ‘Nee, collega je hebt drie kantjes aangeleverd. Dat was niet de afspraak.’
Schulz:’Ik vond het wel een moeilijk stuk. Ik heb het gisteren samen met mijn gezin gelezen maar die begrepen het ook niet.’
Rutte: ‘Dan trek ik het stuk in. Blok kan jij volgende week een ingekorte versie leveren?’
Blok: ‘Ja, voorzitter.’
Rutte: ‘Overigens die 500 is geen probleem toch Dijsselbloem?’
Dijsselbloem: ‘Nee voorzitter, geld genoeg. We zetten gewoon de ambtenaren nog een jaartje op de nul.’

Ja, dat krijg je dus als je bureauwerkers geen two-pager kunnen schrijven. Eigen schuld, dikke bult.

Machtafstand in Bureauwerk

Vergaderzooi
Vergaderzooi

Ze hadden de hele ochtend zitten vergaderen. Stoom kwam onder de deur uit. Stoelen moesten worden aangesleept. Te veel mensen in een te kleine zaal. Het was zo belangrijk dat er een lunch werd geserveerd. Dat kan weer tegenwoordig. Een jaartje geleden mocht dat niet meer om de bezuinigingen. Maar, er is nu vreemd genoeg weer geld. Als buren van de zaal vinden we zo’n lunch nooit erg. Er blijft altijd wel een banaan of ander stuk fruit over dat wij belangeloos innemen. De bezoekers lieten de zaal zo achter. Het heeft iets feodaals. Nu we weer schoonmakers in Bureauwerk gaan aannemen is hier wel aangegeven hoe groot de kloof is met onze nieuwe collega’s. Via de agenda zocht ik op wie de organisator was van deze vergadering. Ik mailde haar met de bijgevoegde foto:

“Laat niet als aangenaam verpozen de ….”

Eerlijk is eerlijk, ik kreeg ook weer snel antwoord terug.

“Mijn excuses, ik ging ervan uit dat de alle overblijfselen weer zouden worden opgehaald!”

Precies daar ging je van uit. Waarom zou je je collega helpen. Heet zo iets niet een bord voor je kop hebben?