Koningshuis buyout

IMG_20200120_111653
Foto Cor Jaring bij huwelijk Beatrix en Claus

De meest archaïsche instituten ter wereld zijn wel de koningshuizen. Nu is het even bij het koningshuis in Engeland hommeles maar morgen kan het dat van Noorwegen of Denemarken zijn. In Nederland is de zaak op orde. Na de wat warrige Juliana en overspelige en steekpenningen incasserende Bernard, die in schoonpapa een goed voorbeeld had, kwam Beatrix. Zij heeft het geheel omgetoverd in een strak geolied, financieel gezond, bedrijf. Het kostte wel haar echtgenoot zijn gezondheid. Een triest voorbeeld hoe ziek het instituut is. Opmerkelijk genoeg werd hij daardoor wel steeds populairder. Willem A is meer een koning van deze tijd. Hij trouwde een charmante dame uit Zuid Amerika en alles is país en vree want de dame is razend populair bij het volk. Het volk aanbid haar mede dankzij een uitgekiende communicatiestrategie. Het volk verliest zich ook graag in deze sprookjeswereld. En als er wat mis gaat is er altijd wel een PvdA PM om het zaakje boven water te houden.

In Engeland is er altijd wat. Er is zelfs een netflix serie gemaakt waarvan iedereen mij maar pusht om die te gaan zien. Terwijl ik series haat. Het volk smult wel van de schandaaltjes. In Engeland krijgen ze de Koningin maar niet doodgeknuppeld. Hierdoor heeft ze haar zoon de meest meelijwekkende figuur in de koningshuiswereld gemaakt. De eeuwige nummer twee, die ooit van de tampons van zijn geliefde droomde. Hij zal waarschijnlijk de eerste prins of hertog worden die in een rollator de troon zal bestijgen. Nu maar hopen dat de kroon past op zijn oude bolletje.
Maar nu is een prins en aangetrouwde prinses het wereldje zat. Ze stellen een goed voorbeeld. Na de management buyout is daar nu de prins(esjes) buyout. Dat moeten wij ook doen. Ok, we zetten je in een gouden kooi maar als je er uit wil moet je wel de investering van het volk terugbetalen. Ik gun het de Atjes van harte.

Verstikkend

IMG_20200102_105118‘Niets aan de hand stikstof is niet gevaarlijk, het is natuur.’
‘Ja maar er is juist te veel. Je houdt alleen bramen en gras over.
De biodiversiteit neemt af.’
‘De natuur herstelt zich wel hoor.
Het zijn linkse gekkies, klimaatgekkies, komt goed gewoon doorgaan.
Ze moet dat Zweedse kind aanpakken met die vlechtjes.
Levensgevaarlijk!
Zij vliegt ook en rijdt in auto’s.’
‘Jij trouwens ook.’
‘Ja maar ze heeft toch een punt. Het is haar toekomst’
‘Ze willen onze auto’s afnemen en die elektrische zijn ook vervuilend.’
“Zucht!”
Ik zwijg maar en prevel in mijzelf
‘Houd vol Frans, houd vol het is nu of nooit.’

Over de schouder en vooruit

20190314_224833.jpgIk ben nu 4 jaar met pensioen. Via de perioden van opruimen, schoon schip maken en lijstjes afwerken ben ik beland in een andere fase. Het thema in 2019 was wel de traditie en soms het afscheid nemen daarvan.
Tradities kunnen alleen bestaan als je er gezamenlijk ook positief in investeert. Het is de discipline van herhaling en het gunnen. Bij negatieve inbreng staat de traditie onder druk. Zo is het nog maar de vraag of we over x jaren Sinterklaas en Kerstmis vieren zoals we vroeger en nu gewend zijn. Misschien is het wel Zwarte Vrijdag geworden (wat ik niemand gun) of Valentijnsdag.
Privé merk ik dat ook daar tradities sneuvelen. Vrienden- en vriendinnenclubjes staan onder druk en er ontstaan ook nieuwe. Bij mijn generatie zou je verwachten dat iedereen tijd over heeft. Het gekke is dat we vaak geen tijd hebben om te investeren in de tradities die we jarenlang hebben gevoed en onderdeel van zijn. Zelfs bij de Hoogertjes verliep de Kerst niet meer zoals we eigenlijk al de laatste 30 jaar zijn gewend. Maar ook andere contacten in de vriendensfeer veranderden sommigen zijn nieuw en sommigen verdwenen. Net zo makkelijk eigenlijk.
Tradities vervagen en leveren ruimte voor nieuwe. De vraag is, wat is wat is het waard om te behouden en voor te strijden en wat verstilt in herinneringen en foto’s van geslaagde evenementen. We gaan het zien in het nieuwe decennium. Het opstapje is gemaakt.

Verder iedereen een fijn en gezond nieuw jaar