Over de schouder en vooruit

20190314_224833.jpgIk ben nu 4 jaar met pensioen. Via de perioden van opruimen, schoon schip maken en lijstjes afwerken ben ik beland in een andere fase. Het thema in 2019 was wel de traditie en soms het afscheid nemen daarvan.
Tradities kunnen alleen bestaan als je er gezamenlijk ook positief in investeert. Het is de discipline van herhaling en het gunnen. Bij negatieve inbreng staat de traditie onder druk. Zo is het nog maar de vraag of we over x jaren Sinterklaas en Kerstmis vieren zoals we vroeger en nu gewend zijn. Misschien is het wel Zwarte Vrijdag geworden (wat ik niemand gun) of Valentijnsdag.
Privé merk ik dat ook daar tradities sneuvelen. Vrienden- en vriendinnenclubjes staan onder druk en er ontstaan ook nieuwe. Bij mijn generatie zou je verwachten dat iedereen tijd over heeft. Het gekke is dat we vaak geen tijd hebben om te investeren in de tradities die we jarenlang hebben gevoed en onderdeel van zijn. Zelfs bij de Hoogertjes verliep de Kerst niet meer zoals we eigenlijk al de laatste 30 jaar zijn gewend. Maar ook andere contacten in de vriendensfeer veranderden sommigen zijn nieuw en sommigen verdwenen. Net zo makkelijk eigenlijk.
Tradities vervagen en leveren ruimte voor nieuwe. De vraag is, wat is wat is het waard om te behouden en voor te strijden en wat verstilt in herinneringen en foto’s van geslaagde evenementen. We gaan het zien in het nieuwe decennium. Het opstapje is gemaakt.

Verder iedereen een fijn en gezond nieuw jaar

Auteur: Gerard

Art, music, news, I am crazy about it. Ironie, i love it.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s