Een mooi mens

C’s tante Rigtje is overleden. Of beter Zuster Bernulpha, lid van de orde Zusters Dominicanessen van Voorschoten. Ze was 92 bijna 93, een respectabele leeftijd. Onder een staalblauwe lucht en schitterende zon is ze gisteren begraven. Ze sterven langzaam uit, de kloosterlingen. We aanbidden tegenwoordig Boeddha, Allah en Mohammed in plaats van Jezus of Maria. Recent vierden we nog haar 70 jarig professiefeest. Het was een tevreden mens dat een leven lang hard gewerkt heeft onder andere op de Antillen. Ze had humor, was scherp, nieuwsgierig en kon relativeren over haar kloosterleven maar had nooit spijt van haar keuze. Best opmerkelijk want bij sommige andere geestelijken in mijn familie bespeurde ik op het einde wel eens wat twijfel. Tijdens de ritten met de auto met C naar haar zus in Harlingen genoot ze van de muziek van Tom Waits en Jeff Buckley. Iets wat leeftijdgenoten vaak niet kunnen.

Een fijne anekdote is dat ze eens met haar zus bij ons eens mee at. Schijnheilig als we waren baden we vooraf als goed oud katholiek. Koen vond dat vreemd. “Anders bidden we toch nooit?” Tante Rigtje kon er smakelijk om lachten. Ze heeft er ons nog vaak mee geplaagd.

Ze werd steeds zieker. Ze vocht zich van feest naar feest. Haar 90 jaar, professie feest en recent een lunch bij ons thuis kon haar in en in gelukkig maken. In de loop der jaren zag ik haar via de vrije wandel, een stok, rollator en tenslotte rolstoel binnen stiefelen.
Tijdens de laatste dagen zakte ze weg. Haar energie gaf het op en een griep gaf het duwtje. Morfine deed zijn werk. Geregeld kwamen er medezusters langs om een Weesgegroetje te bidden. Betrokken bij een medezuster en ordegenoot. Het was mooi om te zien en te ervaren. Ze was klaar. Volgens haar wens zongen haar medezusters om 10.30 het ‘Salve Regina’ en om 12.00 uur sliep ze rustig in. Ze was heel nieuwsgierig naar wat zou komen. Is er wat daar boven vroeg ze zich af? Ik liet het maar in het midden. Mijn geloof is wel weggesleten in de loop der jaren. Nou zuster Bernulpha ik hoop voor je dat er wat is hierna. Je hebt het verdiend. Geef me even een seintje als het zo is. En dank voor dit inkijkje in het kloosterleven.

Advertenties

Auteur: Gerard

Art, music, news, I am crazy about it. Ironie, i love it.

2 gedachten over “Een mooi mens”

  1. Zeer herkenbaar. Zo is het min of meer ook gegaan met de zus van mijn moeder die in het klooster zat!
    Het mooie Roomse leven.
    Wellicht heeft zuster Bernulpha ook in het “slot” van het klooster gewoond. Ik vond dat heel spannend, want daar mocht je nooit komen. Het had iets geheimzinnigs in zich.
    Het was op een gegeven moment toch wat vrijer in het klooster geworden en toen mochten we een keer mee het “slot” in. Haar kamertje, ook wel cel geheten, was zeer klein en zeer eenvoudig. In de gevangenis is het luxer. Maar ik vond het aardig een keer gezien te hebben.
    Bij de begrafenis van mijn tante ging het tijdens de uitvaart eerst mis met het wierookvat. Een non liet de hete kooltjes eruit vallen op het tapijt. Die ben ik maar snel gaan oprapen en heb ik weer in het wierookvat teruggegooid. Daarna viel een non, die met het kruis op een grote stok voorop zou lopen naar de begraafplaats, flauw. Toen heb ik het kruis opgepakt en ben voorop in de stoet naar haar graf gelopen.
    Ik heb in al die jaren dat zij leefde en zij bezoek mocht ontvangen regelmatig mijn ouders meegenomen om haar te bezoeken. Een mooi mens in een voor haar mooie Roomse wereld.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s