O Sterre der Zee

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

19 Mei zou mijn vader 107 jaar geworden zijn. Het is hem niet gegund. Hij stierf op zijn 65e. Na een half jaartje intens genoten te hebben van zijn pensioen. En een leven van onvoorstelbaar hard werken. Eerst als bakker en later als schoonmaker in het ziekenhuis. Hij begon op zijn 12 als bakkersknecht. Goed voor een loopbaan van 53 jaar. En iedereen nu maar klagen over werkdruk en pensioenleeftijd. Klagen over werk kan ik me van hem niet herinneren. Terwijl om 11 uur  ‘s avonds naar de broodfabriek en de volgende dag de bakkerswijk lopen toch geen geringe inspanning was. Zes dagen per week natuurlijk. Op zaterdag liep ik jaren mee. In weer en wind. En als we op ijzel en sneeuw de bakfiets de brug over probeerden te duwen en weer teruggleden, zelfs toen hoorde ik hem nog niet mopperen.

Heel toevallig lees ik en zie ik op de TV veel over de 2e wereldoorlog. Wat zou ik graag nog eens met hem willen praten hoe hij dat ervaren heeft met de kennis van nu. Nu ik inmiddels zelf een eerbiedwaardige leeftijd heb bereikt. En we de discussies over het communisme, Vietnam, abortus en lang haar achter ons hebben gelaten.
Hij was een tevreden mens. Voetbal, zijn sigaar, zijn schoondochters hij was er gek op. Altijd goed gestemd en tevreden met kleine dingen. Immens gelukkig toen ze op late leeftijd voor het eerst op vakantie gingen naar Winterberg in Duitsland.

Flarden trekken langs.

Wachten op de voetbaluitslagen van Frits van Turenhout met een kom soep. In de marge van de KRO gids tekende hij als tijdverdrijf lammetjes. Friemelig klein.
Trots dat zijn zoon voor ingenieur studeerde. Het geld bij elkaar schrapen om dat te kunnen betalen.
Onze zondag bezigheid naar voetbal gaan. Eerst Blauw Wit en DWS in het Olympisch stadion in staanvak T. Later de hoogtijdagen van Ajax en zijn echte club DCG.
Op donderdagavond naar de populaires, fietswedstrijden in het Olympisch Stadion, met als afsluiter “Dames en heren dan nu de motoren in de baan”.
Of, toen hij op mijn 11e verjaardag de nacht er voor met zijn hand in de broodsnijmachine kwam. Ik kreeg een witte voetbal. Hij was net zo wit als de kleur van zijn wangen. Enkele dagen daarna werkte hij zijn vervanger in de wijk in. Later moest hij als therapie afwassen. Dat deed hij graag. Tot genoegen van mij, mijn broer en zus. Tijdens de afwas kwam getrouw gezang uit de keuken. Vaak Maria liederen met als vast nummer ‘O Maria Sterre der zee’.

Bedreigen ons noodweer of storm op ons baan,
is ’t scheepj’ onzer ziel in gevaar te vergaan,
bedaar, o Maria, de storm op uw beê,
stort hoop ons in ’t harte, o Sterre der Zee.

Gefeliciteerd Pa, je bent er nog.

Advertenties

Over Gerard

Art, music, news, I am crazy about it. Ironie, i love it.
Dit bericht werd geplaatst in Jeugdflardens en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op O Sterre der Zee

  1. Fer Kousen zegt:

    Wat een mooi verhaal, Gerard. Ik zal aan je vader denken als ik weer eens op het OL Vrouweplein in Maastricht ben. Bij haar beeld. Boven de ingang van de kapel staat: ga niet voorbij zonder Ave Maria te zeggen. Je moet dus wel. Hartelijke groet, Fer

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s