Grijze, slappe risicomijders

vrede

Vrijheid en vrede

‘Europa makkelijk prooi vergrijsd risicomijdend zonder enige vechtlust geleid door zwakke politici..’ zag ik na de aanslag in Parijs in mijn Twittertijdlijn langsschieten. De tweep ken ik goed en is de helft jonger dan ik. Ik ga er tegenin. Ben het met je oneens J!

In Europa hebben we al 70 jaar vrede. Een ongekende prestatie en geschenk. Oorlog lost nooit iets op. We zijn verontwaardigd door een foto van een dood vluchtelingenjongetje in de vloedlijn. Maar we kijken weg bij de verschrikkelijke gevolgen van de bombardementen door het Westen.
Het is niet voor niets dat iedereen hier naar toe wil vluchten. Vrede, een bestaansminimum, soms rijkdom, democratie, onderwijs, vrijheid van meningsuiting, duurzame doelen het zijn verworvenheden die in die 70 jaar zijn opgebouwd. Met vallen en opstaan. Door grote en kleine leiders en met de burgers. Op een vreemde manier rekenen we onszelf in Europa problemen aan die elders zijn ontstaan. Laten we niet vergeten dat de oorlogen in het midden-oosten ook zijn ontstaan uit diepe haat tussen bevolkingsgroepen, de gevolgen van de klimaatcrisis en gewelddadige religies. En natuurlijk ook een domme interventie van Bush die de lont in het kruitvat gooide. Vrede is een groot goed.

Grijs zijn is geen schande. Het zijn vooral jongeren die oorlog voeren in het Midden-Oosten en in Europa harteloos medeburgers doodschieten. Ze hebben vechtlust en we zien wat het oplevert. Je mag hopen dat grijsaards wijsheid hebben opgebouwd. Genoeg om te beseffen dat geen oorlog en gevecht onze problemen oplost. Na de tweede wereld oorlog zijn elders ook door het westen oorlogen gevoerd die zelden iets oplosten. Grijs zijn kan helpen.

Ik ben trots op Europa. Hoezeer we ook vrezen voor de intocht van al die vluchtelingen vangen we ze met vallen en opstaan wel op. Geleid door politici die door links, rechts of midden in de rug worden aangevallen en in kleine stapjes. Ze moeten regeren vanuit een positie waarvan de basis al lang is verdwenen. Ons bestuurlijk model is niet meer aangepast aan de huidige werkelijkheid. Ze regeren misschien meer uit onmacht dan vanuit macht. En door alle crisissen nemen we de tijd niet meer om na te denken of het systeem nog wel past in deze tijd. (lees in dit verband ‘Autoriteit’ van Paul Verhaeghe). In een Europa van deze tijd zal je om de vrede te bewaren je collega’s moeten overtuigen met woorden. Dat is moeilijk en kost tijd. Vechtlust ook.

Risico mijdend? Zijn we daarom naar Afghanistan,  Libanon, de Balkan en Irak gegaan? We namen risico’s vaak met verschrikkelijk gevolgen. Veel jonge jongens hebben de dood gevonden. Misschien moeten we juist beter onze risico’s inschatten.

Dus, we moeten even nadenken en niet meteen reageren in oorlog. We hebben iets opgebouwd en daar moeten we zuinig op zijn. Er zijn andere manieren om daar pal voor te staan.

Advertenties

Over Gerard

Art, music, news, I am crazy about it. Ironie, i love it.
Dit bericht werd geplaatst in Politiek en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s