In contemplatie

20151120_121604

Mijn palletkachel

Het was de ultieme test. Twee weken Ardennen in je eentje. Alhoewel, C zou me in de weekeinden vergezellen. Maar zonder aanspraak door de weeks en nog ernstiger in deze tijd: zonder WIFI. En ik spreek net zo veel Frans als mijn dorpsgenoten Nederlands. Kan ik leven zonder prikkels, zonder communicatie?

Nu is het wel zo dat in een Belgisch vakantiehuis er altijd wel wat stuk gaat of niet werkt. Je moet dus wel contact zoeken. Op zondag begon het al. C was al weer hoog en breed in NL. Naast twee accumulator kachels had ik ook nog een palletkachel. Een nieuwigheid. De pallets waren gratis en de stroom niet. Dus de stroom maar uit. Maar de temperatuur werd met het uur hoger. De palletkachel kende zogenaamd een max temp van 21 graden. Maar hij kende geen stop. In de summiere gebruiksaanwijzing stond dat ik niet aan de remote control mocht komen. Kon ook niet dat ding was gewoon dood. Maar ook de accukachel wist van geen ophouden. Je kon je hand er niet opleggen. De temperatuur zat op niveau sauna. Ik bel de eigenaar. We komen overeen de elektrische kachels uit te zetten en alleen van de palletkachel gebruik te maken. In het dorp moet ik naar de kachelman die op maandag niet werkt. Dinsdag loop ik zijn winkel binnen en alleen zijn vrouw is er. En die spreekt geen NL. Ik mix een ongekend laag aantal Franse woordjes met Engels dat ze ook niet spreekt. Ze belt haar man die spreekt gelukkig gebroken NL. Hij heeft het druk en kan de eerste 2 dagen niet komen. Na een bezoek en controle was zijn conclusie; knop staat verkeerd. Ja dat klopt, ik had hem uitgedaan. Zo gaat dat in België. Altijd morgen en nooit vandaag. Van de eigenaar heb ik niets meer vernomen.
Dinsdag begeeft ook de ventilator in het overigens redelijk nieuwe huis het. Ik besluit maar niet te bellen.
Woensdag kom ik na een fietstocht thuis en verlang naar een warme douche. Geen water. Ik bel aan bij mijn buurman aan en ook hij spreekt geen NL Dus mijn unieke mix van Frans Engels maak ik me verstaanbaar ’Eau no?’. Eerst ja maar hij test het en gelukkig, ook geen water. Het is een dorpsprobleem. En net als ik thuis kom met 2 flessen water begint de kraan weer te spetteren.

Het is leuk. De prachtige wandelingen en fietstocht in een verlaten natuur. Wel goed de jachtkalender in de gaten houden want in deze maanden gaan de Belgen als volleerde terroristen in de natuur aan de gang.

Een land waar zelden direct op een probleem gereageerd wordt, de winkels op maandag en dinsdag nagenoeg allemaal dicht zijn. Zelfs de kroeg. Maar toch zit ik al snel mijn ritme. In de ochtend naar de bakker voor verse witte broodjes (dat weer wel). ’s Avonds kijk ik naar NL 1 voor DWDD en Pauw. Ik heb maar één NL zender. Na een paar dagen begin ik rustiger te worden en te wennen aan de immense stilte om me heen. En het trage tempo. Het kan, een leven met weinig prikkels.

Advertenties

Over Gerard

Art, music, news, I am crazy about it. Ironie, i love it.
Dit bericht werd geplaatst in De derde fase en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s