De badeend op drift, het werk (9)

Op weg naar de rand

Op weg naar de rand

Met nog een paar dagen te gaan blik je vanzelfsprekend terug. Hoe was dat werk? Ik ga geen uitputtend overzicht maken van wat ik heb gedaan. Daar heb je Linkedin voor. Ik pak er drie belangrijke momenten uit.

In het eerste deel van mijn loopbaan was het allerleukst. Hoogtepunt, mijn drie jaar bij de hoofdafdeling huursubsidie. Nu al weer 25 jaar geleden. Waanzinnig leuke club jonge mensen en uiterst spannend en ingewikkeld werk. Je mocht er ook veel. Het was een proeftuin van nieuwe ontwikkelingen op management en ICT. Ooit begon daar het zelfbeheer cq integraal management.

Ruim 10 jaar geleden werd ik getroffen door het duurzaamheidsbacil. Het gaf me een boost aan energie en inspiratie in een belangrijke fase van mijn loopbaan. Ik boorde een compleet nieuw netwerk aan. Ik hield het een flinke tijd vol maar liep toen vast op de onwil van de managers en ook vaak collega’s. Het gaf me wel weer een goede wending en energie.

En met veel plezier heb ik de laatste jaren gewerkt aan de (sanering) van de huisvestingsportefeuille van EZ. Veel verdiend voor de schatkist en (inter)departementaal samengewerkt met een fijne ploeg mensen. De laatste jaren zijn we trouwens breder aan het bezuinigen. Eindeloos worden de kraantjes geknepen met als gevolg dat de rijksdienst kwalitatief achteruit holt hoewel de motto’s van de bezuinigen altijd zijn het wordt beter slimmer en slanker. Managementfrasen. Nu is er weer geld maar dat wist ik al toen we aan het bezuinigen sloegen. Het gaat altijd op en neer.

Het werk is sterk veranderd. Het is bureaucratischer en hiërarchischer geworden. In tegenstelling tot wat je zou verwachten is het vaak tegenwoordig schilderen met stroop. We kwebben als gekken over het nieuwe werken en netwerkorganisaties maar de dagelijkse praktijk is die van een, soms haperende, machinebureaucratie. Het mijden van risico’s is belangrijk geworden waardoor je vrijheid om te presteren is afgenomen. In mijn eerste leidinggevende baan was mijn budgetverantwoordelijkheid vele malen groter dan in mijn laatste. Het leuke van leidinggeven, samen vormgeven aan je eigen club, verdween. Ik was dan ook blij toen ik in 2004 manager af was.

Toen LNV opging in EZ kregen we de cultuur van EZ. Vreemd genoeg ook meer hiërarchie. De zaak boven me slibt aardig vol. Ik heb wel geteld 4 leidinggevenden boven me, drie méér dan 35 jaar geleden, voordat ik bij de allerhoogste (de SG) ben aanbeland. De trap van boven schoonvegen is nog altijd een lastige klus gebleken.

In mijn achterhoofd denk ik wel eens: Wat blijft er nu over van al die jaren werken? Ergens in het archief ligt er misschien nog een nota met jouw naam erop en dat is het wel. De tijd zal snel zijn werk doen. Over een jaar wordt er waarschijnlijk hoogstens in overdrachtelijk zin nog over je gesproken. Was ik werktuigbouwer geworden dan had ik nog misschien een hijskraan en of brug waar ik nog eens naar kon kijken. Erg? Wel nee! Ik heb mede de organisatie een stukje verder in de tijd getild. Niet meer en niet minder. En daar kijk ik best tevreden op terug.

Advertenties

Over Gerard

Art, music, news, I am crazy about it. Ironie, i love it.
Dit bericht werd geplaatst in De derde fase en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op De badeend op drift, het werk (9)

  1. HP zegt:

    Mooi gesproken, Gerard. Ik herken er wat in, al ben ik pas net 50 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s