De two-pager

De laatste jaren worden bureauwerkers steeds meer in formats gedrongen bij het schrijven van nota’s. Eerst was daar het niveau. Dat moest MBO zijn. Je schoonmoeder moest het begrijpen. Inmiddels zijn schoonmoeders schijnbaar ook slimmer want dat hoor ik niet meer. Toen moesten mijn kinderen het snappen. Dat burauwerkpieven hoog waren opgeleid en best een hoog niveau aan konden speelde geen rol. Ik heb mijn kinderen nooit lastig gevallen als klankbord. Maar veel kinderen van collega’s hebben trauma’s uit die periode overgehouden.

Na het niveau is de omvang belangrijk geworden. Het A4-tje deed zijn intrede. Alles op één A4-tje. De politiek heeft dat nu overgenomen Zij introduceerden de ‘two-pager’. Politici staan hoger in rang dan ambtenaren dus 2 kantjes van één A4tje. Geen doorwrochte stukken meer maar kort en krachtig en vooral simpel. Om dat allemaal te bewaken stelden de toppieven taalridders aan. Eerst werden de breedsprakerige bureauwerkers vrijwillig aangepakt. Je mocht op de cursus schoonschrijven. Daarna werden nota’s doorgehaald en geweigerd als ze niet voldeden aan de normen. Veel pieven begonnen weer het rode potlood te hanteren en besteedde veel tijd aan spaties, dtjes en ttjes, en andere inhoudsloze correcties. Ze deden dat meestal niet via de handige ICT tool die daar voor was want een manager hoeft die niet te gebruiken. Nu dus de two-pagers.

Zo kreeg Jan Lager een verslag van de MR onder ogen. Daar stond de volgende passage:

Rutte: ‘Ik geeft het woord aan minister Blok.’
Blok: ‘Voorzitter u heeft allemaal mijn nota ontvangen zijn er misschien vragen?’
Rutte: ‘3 Blok, 3!’
Blok: ‘Sorry voorzitter het is € 500.000.000, voor € 300.000.000 gaat het niet lukken.’
Rutte: ‘Nee het zijn er drie!!’
Blok: ‘Daar doe ik het niet voor. Ik wil de tegenvallers nú al inboeken. € 300.000.000 is zonder tegenvallers.’
Rutte: ‘Nee, collega je hebt drie kantjes aangeleverd. Dat was niet de afspraak.’
Schulz:’Ik vond het wel een moeilijk stuk. Ik heb het gisteren samen met mijn gezin gelezen maar die begrepen het ook niet.’
Rutte: ‘Dan trek ik het stuk in. Blok kan jij volgende week een ingekorte versie leveren?’
Blok: ‘Ja, voorzitter.’
Rutte: ‘Overigens die 500 is geen probleem toch Dijsselbloem?’
Dijsselbloem: ‘Nee voorzitter, geld genoeg. We zetten gewoon de ambtenaren nog een jaartje op de nul.’

Ja, dat krijg je dus als je bureauwerkers geen two-pager kunnen schrijven. Eigen schuld, dikke bult.

Advertenties

Over Gerard

Art, music, news, I am crazy about it. Ironie, i love it.
Dit bericht werd geplaatst in Bureauwerk, Trends en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op De two-pager

  1. Carole Swarthof zegt:

    Hi Gerard, ik geniet altijd enorm van je blogs, het maakt mijn dag vaak goed😊…. Ik hoop dat je ook na je pensionering blijft schrijven….(het is anders een gemis voor de mensheid…)

    • Gerard zegt:

      Hoi Carole,
      Dank je ik ga er van blozen. Ga zeker door. Alleen het onderwerp werk (Bureauwerk) zal eindigen. Maar er is nog genoeg om je over te verbazen.
      groeten gerard

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s