De badeend op drift, mijn managers. (6)

Op weg naar de rand

Op weg naar de rand

Ik werk nu 38 jaar. Met het naderend afscheid voor ogen, nog 216 dagen, denk ik automatisch terug aan al die bazen die ik heb versleten. Of misschien mooier, direct leidinggevenden. Ik heb er inmiddels 18 gehad en nr 19 dient zich nog aan. Daar ga ik nog een paar maandjes onder vallen tot oktober. Van de 19 waren er slechts 5 vrouw. Emancipatie heeft in het management nauwelijks plaatsgevonden in al die tijd.

Ik heb eens drie mandjes gemaakt. Mandje één met voorbijgangers. Niets van geleerd, soms irritant lastig en geen respect. Mandje twee goede middenklassers. Goede en slechte dingen maar ook van geleerd en respect. En in het laatste mandje de toppers. Diegenen die er voor in de wieg waren gelegd. Vaak besef je pas veel later hoe goed ze waren.

Ik ben niet makkelijk. Altijd wat te vertellen en een mening klaar. Een goede proefpersoon dus. Een aantal leidinggevenden hebben daar altijd moeite mee gehad, een eigen mening bij een medewerker. Het waren vaste thema’s in mijn functioneringsgesprekken. Zelfs in mijn laatste beoordeling. Trouwens sommigen, als ze het eenmaal waren gewend, draaiden best aardig bij.

Als ik de 18 verdeel dan vind ik in het mandje voorbijgangers er 11. Best veel. Daar had ik in mijn loopbaan dus mee te schaften. Mandje middenklassers bevat er vier en mandje drie, de toppers, drie.

De top drie is mooi verdeeld. Eén aan het begin van mijn loopbaan, één in het midden en één aan het eind. De eerste leerde me gaan tot het gaatje en gaf zelf goed voorbeeld. De tweede gaf mij de ruimte mezelf te ontwikkelen en onze relatie was er een van spanning, sturen en leren en bijstellen. De laatste kwam op het moment toen ik langzaam de laatste fase van mijn loopbaan in schoof. Begrip voor elkaar, geen concurrentie en geïnteresseerd in elkaars verhaal en kennis. De topper is een vrouw (middelste).
Sommigen haalden het bloed onder de nagels vandaan! Soms wist het werk en de gebeurtenis me tot woede te drijven. Met 6 heb ik dan ook flinke ruzies gehad.

Als manager doe je het niet vaak goed. Ik heb het ook zelf 12 jaar gedaan met wisselend succes. Het is buitengewoon moeilijk. Tegenwoordig worden alle problemen op de manager afgeschoven. Alsof de medewerker een infantiele sul is geworden zonder eigen verantwoordelijkheid. Problemen in de zorg of het onderwijs het komt altijd door de managers. Dat gaat me te ver. Want, aan de andere kant, managers zijn soms handig. Al was het alleen al om de medewerker de bescherming te bieden zijn werk naar behoren uit te voeren. Maar ook richting geven en coachen kon soms best nuttig zijn. Daarom toch mooi dat jullie het met me uithielden en ik wat van jullie heb opgestoken.

Volgende keer: mijn collega’s

Advertenties

Over Gerard

Art, music, news, I am crazy about it. Ironie, i love it.
Dit bericht werd geplaatst in Bureauwerk, De derde fase en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s