Het verdwijnende schoonschrift

SchoonschriftIn het vliegtuig zat naast mij een overijverige aandachtsvader met zijn kleine blonde prinsesje. Het meisje zat lief te kleuren. Elk streepje werd bewonderend door pappie becommentarieerd. Wat pappie echter vergat was het kind te leren het potlood goed vast te houden. De penhoudergreep was duidelijk niet bekend. Dit kind gaat later moeilijk schrijven, dat zag je zo. Waarschijnlijk kan ze al beter swipen op haar tablet.

Ik heb schrijven nog geleerd van de broeders op basis van keiharde discipline en eindeloze herhaling. Schuinschrijven was een plicht en de pen moest je rechts vasthouden, al was je links.  Eindeloze reeksen atjes, btjes, hoofdletters en kleine letters heb ik moeten produceren. Onder het blad in ons schoolschriftje lag trouw de schuinelijnenkaart die je de juiste hellingshoek van de letters aangaf.
Bovendien schreven we met ook met een kroontjespen. Dat betekende dat je altijd geconcentreerd moest schrijven en de juiste druk moest hanteren. Een vlek was immers snel gemaakt. Overkwam je dat dan kreeg je er later een rode cirkel omheen met ‘foei’ in de kantlijn.
Het heeft gewerkt want ik heb een prachtig handschrift. De juffrouw van de typekamer kwam iedere keer bijna klaar als ik mijn concepten inleverde. Ik kreeg altijd voorrang en met plezier werden mijn taalfouten, waar ik nog kwistig mee strooide in die tijd, gecorrigeerd.

Mijn kinderen schrijven als beesten. Ze schrijven ook nog nauwelijks. Hoe zal het gaan met hun kinderen als ze die ooit zouden krijgen (hetgeen ik om een aantal redenen zal adviseren zo lang mogelijk uit te stellen)? Op de eerste weken na de geboorte krijgen ze al hun Ipad  in de mik geschoven. Hoe sneller ze de spelletjes kunnen spelen des te beter. Ouders zijn ook als de dood voor de toorn van Applefanaat Maurice de Hond.
Het kleuren is inmiddels een bezigheid geworden voor vrouwen op een bepaalde  leeftijd en demente bejaarden. Voor diegenen die het hebben gemist. Er zijn inmiddels kleurboeken voor volwassenen. Het is een ware rage aan het worden.
Zouden de kids dan weer vegen op de muur maken heel vaag in de vorm van een auto of een TV? Met hun handen?

Advertenties

Over Gerard

Art, music, news, I am crazy about it. Ironie, i love it.
Dit bericht werd geplaatst in Trends en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Het verdwijnende schoonschrift

  1. Rob Alberts zegt:

    Mijn handschrift voldoet voor een arts of apotheker.
    Mijn handschrift verdient dus zeker geen schoonheidsprijs.

    Toch denk ik dat schrijven een goede training voor het geheugen geeft.
    Het swipen over een tablet gaat mij minder goed af.
    Waardoor ik weer meer moet onthouden i.p.v. zoeken op het internet.

    Wat beter is voor de fijne motoriek weet ik nog niet.

    Vriendelijke groet,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s