De badeend op drift (4)

Op weg naar de rand

Op weg naar de rand

In de afgelopen weken weer drie van mijn collega’s, leeftijdsgenoten, uitgezwaaid. Ook in “de regeling”. De eerste zin bij dit soort gelegenheden: “Hoe lang moetje nog” is nu geworden “Ik hoorde dat je ook gaat, wanneer?”. Ze hebben het over je, je gaat dus over de tong. Ik ruk dan ook gestaag op als de absolute senior van de directie.

De afscheidsfeestjes hebben iets triests en maken me iedere keer weemoedig. De Bureawerkpiefen hebben het budget scherp vastgesteld op € 750. Natuurlijk niet voor iedereen maar een kniesoor die daar op let. Het beperkt het aantal mensen dat je zou willen uitnodigen. Je kan immers moeilijk de bar laten sluiten als de gasten staan de luisteren naar de speeches.
Die speech is vaak een tranentrekker. Slechte pieven kijken in het P-dossier en betrokken pieven maken het persoonlijk. De P-dossierpieven lezen dan vaak voor het eerst wat hun medewerker in zijn leven heeft gedaan. Bij twee hoorde ik echter mooie persoonlijke woorden. Hulde.

En natuurlijk kan ik na het lezen van de romancyclus Het Bureau nooit het afscheid van Maarten Koning meer uit mijn hoofd zetten. Na een arbeidzaam leven loopt Maarten Koning met zijn vrouw Nicolien naar huis:

‘Ik geloof dat ze toch wel op mij gesteld waren,’ zei hij toen hij heel laat en wat onzeker op zijn benen met Nicolien in het donker naar huis liep. Hij zei het aarzelend, met een stem die door emotie gedrongen klonk.
Ze gaf niet dadelijk antwoord.
‘Had jij niet die indruk?’
‘Ik weet het niet,’ zei ze.
Pas toen hij in bed lag, merkte hij hoe gespannen hij was, en hij sliep dan ook pas in toen de muggen kwamen en de merel begon te zingen.

 J.J.Voskuil, Het Bureau, deel 6 Afgang, bladz 700

 

Ik denk dat Nicolien gelijk had. Het is ook goed. De trein moet verder. Jij gaat en een ander komt. Zo hoort het en zo is het leven. Het spookt echter meer door het hoofd dan me lief is. Niet alleen door het vele praten er over maar ook omdat ik merk dat het moeite kost mijn energie in het werk vast te houden. Eigenlijk zou je in zo’n jaar niet moeten afbouwen maar zal je maximaal ingezet moeten worden in een of ander zwaar project. Nog een keer ongelofelijk vlammen. Ja, zo iets dus.

Advertenties

Over Gerard

Art, music, news, I am crazy about it. Ironie, i love it.
Dit bericht werd geplaatst in De derde fase en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s