Wat hebben we toch een prachtige overheid

Ergens in de bergen

Ergens in de bergen

Tijdens de vakantie besefte ik eigenlijk wat voor land we hebben. In Sicilië hebben we genoten van de zon, het strand, de cultuur en het heerlijke eten. Teleurstellend was echter de immense hoeveelheid zwerfvuil en vuilnis waar het gehele eiland (de helft van NL) onder bezwijkt. Overal langs de wegen vol gaten en barsten lag zwerfvuil. Soms zelfs complete hopen zoals op de foto is te zien. Dit is ergens langs de weg vlak bij Palermo. Duidelijk was dat de overheid haar greep op het openbare leven daar bijna volledig heeft verloren. Men slaagt er niet meer in  het afval van haar bevolking op een nette manier af te voeren.
Het is gebruikelijk in NL te mopperen op de overheid en de ambtenaren. Maar toen ik weer in ons landje was en naar huis reed viel het me op hoe schoon het was. Dankzij onze overheid! Het geeft ook aan dat er een eind aan komt als je maar eindeloos blijft knijpen en bezuinigen.

Advertenties

Over Gerard

Art, music, news, I am crazy about it. Ironie, i love it.
Dit bericht werd geplaatst in Politiek en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

10 reacties op Wat hebben we toch een prachtige overheid

  1. John Scheening zegt:

    Een mooie gedachte dat ik het verschijnen van zwerfvuil langs onze wegen als signaal op mag vatten dat men met het bezuinigen op de overheid te ver is gegaan. Ik vraag me nameijk al langere tijd af waar het breekpunt ligt van verantwoord invulling geven aan je overheidstaken, op weg naar het in toenemende mate verzaken van diezelfde taken.
    Als ambtenaren zijn we in ons mooie landje hondsttrouw en zeer betrokken. Een doorlopende nul-lijn waardoor ons inkomen op gestage wijze afneemt, toenemende werkdruk, oneigenlijke taken omdat elders diensten worden wegbezuinigd, we accepteren het allemaal. En dat is mooi, daar heb je voor gekozen als je “de publieke zaak wil dienen”.
    Ik denk wel dat het accepatievermogen van de Nederlandse ambtenaar de komende jaren af zal nemen, naarmate je steeds minder in staat wordt gesteld je taken optimaal te verrichten. Er komt denk ik op dat moment een ander breekpunt in beeld, namelijk het punt waarop je als ambtenaar onvoledoende respect en waardering meer voelt van je eigen werkgever, de overheid. Want als je besteedbaar inkomen blijft dalen, de werkdruk echt te hoog wordt, en simpelweg niet meer de mogelijkheid wordt geboden je taak op een goede manier te verrichten, dan stopt op enig moment zelf bij een Nederlandse ambtenaar het begrip. Een lange termijnoplossing voor het “”ambtenarenprobleem”?

  2. Gerard zegt:

    Helemaal eens met je reactie. Jarenlang marginaliseren en niet serieus nemen van het instituut ambtenaar maakt dat het dunne lijntje eens knapt. Je ziet dat het snelst terug in de openbare ruimte.

  3. Ambassador zegt:

    Dat van die frustratie snap ik. Maar dat geldt niet alleen voor ambtenaren.
    De belastingbetaler merkt dat hij steeds meer wordt belast (overheidsuitgaven en staatsschuld blijven toenemen) terwijl hij er steeds minder voor terugkrijgt (niet meer of inkomensafhankelijk of met een hoger eigen risico). Bovendien ervaren niet-ambtenaren vaker loonsverlagingen of zelfs ontslag.
    Ik wil niet mee doen aan verdeel en heers. Daarom merk ik op dat het schoon zijn van onze straten, de afwezigheid van afval in de openbare ruimte enz. zeker niet alleen een verdienste zijn van de ambtenaren. En zeker niet alleen van subsidies, regels, handhaving e.d.
    Sterker nog, als de burger niet vanuit zichzelf bereid zou zijn om hier voor te zorgen, dan zou het de overheid ook zeker niet meer lukken.
    Eentje, twee, vooruit 20.000 “burgerlijk ongehoorzamen” is wellicht nog te tackelen. Maar 50.000, 100.000 en je kunt het als overheid vergeten. Dan loop je helemaal vast.
    Ons daarvan bewust zijn, voorkomt dat we arrogant worden en vooral bescheiden blijven.

  4. Pierre zegt:

    Ik woon in Amsterdam Nieuw-West, prachtig stadsdeel, prima wonen. Maar qua zwerfafval lijkt het hier wel Sicilië…

  5. T.Kaldijk zegt:

    30 jaar geleden was ik in Spanje. Daar kon je in de bermen niet lopen zoveel zwerfvuil lag daar.
    15 jaar geleden had ik een zomerbaantje en liep in Nederland door de bermen langs de wegen. Toen schrok ik van alle afval wat daar neergegooid werd (en wordt). In Nederland zie je het niet zo goed want in onze bermen groeit gras. En een paar keer per jaar wordt er gemaaid. Daardoor versnippert het vuil. Maar het ligt er wel hoor.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s