De was

De chemiekast op Ibiza

De chemiekast op Ibiza

Ik doe sinds mensenheugenis de was. In de reclamewereld behoor ik daarom tot het deel domme blonde vrouwelijke schepselen dat zich belerend door een man in blauwe overall laat toespreken dat ze het verkeerde wasmiddel gebruiken. Blonde vrouwen, want ooit bijvoorbeeld een neger de was zien doen in reclames? Of een jood? Of moslima? Trouwens, ooit wel eens een wasmachinemonteur ontmoet die uw verwarmingselement heeft verwijderd? Ik niet. Meestal gaat de pomp stuk, de lagers of de elektronica. Of komt het ijzerwerk uit de BH’s tussen de trommel. Het allernieuwste is trouwens het uitzakken van het wasmiddel in de leidingen van uw wasmachine. Dreft heeft hier iets op gevonden. Inpakken het wasmiddel zodat je het goed verspreid in de machine!

Mijn grootste ergernis zit in de wasmiddelen. In de loop der jaren hebben we een ware chemieopslag gekregen aan wasmiddelen. Wasmiddelen voor wit, bont en zwart. Met inweekmiddel opbruismiddel, extra vlekkenverwijderaar en natuurlijk OxiAction gel. Daarnaast speciale wasmiddelen voor de gevoelige outdoorkleding en ossegal voor de vlekken die er met OxiAction gel niet uitgaan. En natuurlijk wasverzachter en speciale doekjes voor de droger. U ziet het, wij zijn de domme schepselen die er ingevlogen zijn.
Al die middelen hebben volgens de reclame altijd maar één resultaat: een blinkend schone was. Het resultaat is anders. Hoe je ook wast de witte tafellakens worden bijvoorbeeld nooit meer wit. De enige kans om dat te bereiken is het kleed een dag van te voren in het bleekwater te zetten. Dan ben je je vlekken kwijt maar is het laken weer niet wit.

Onvoorstelbaar dat we wagentjes kunnen laten rijden op mars maar de hele simpele zaken niet kunnen oplossen. Bijvoorbeeld een treinwissel in goed en slecht weer een zijwaartse beweging laten maken. Of een wasmiddel ontwikkelen dat werkt.
Helaas is mijn (schoon)moeder al weer jaren overleden. Ik kan het ze niet meer vragen. Ik weet namelijk zeker dat vroeger de lakens spierwit waren en dat mijn (schoon)moeder maar beschikte over waarschijnlijk één wasmiddel. Met heel soms een “zakkieblauw”. Hoe deden die wondervrouwen dat toch? Zonder chemiekast en wasmiddelreclame?

Advertenties

Over Gerard

Art, music, news, I am crazy about it. Ironie, i love it.
Dit bericht werd geplaatst in Trends en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s