Horrorwinter

Sneeuw ?

Hij glipte ineens weg, de zomer. De verlossende regen valt en de temperatuur keldert ruim 10 graden. Ik mis hem nu al. Want als je velen mag geloven staan we aan het begin van de horror winter. Was ik telegraaflezer dan zou ik horror in vette kapitalen hebben geschreven. Zoiets:

HORROR WINTER START!!!!

Voor de derde keer op rij hebben we een bijzondere winter. Geen pandemie (of wel?) maar een energie tekort. Ik zie de kerst al door mijn oogleden Binnen branden alleen maar  kaarsjes onder terracotta potten. De ramen zijn dicht omdat buiten de lucht is bezwaard met de giftige rook van houthaarden. We dragen allemaal dikke jassen en ijsmutsen en wachten op het signaal van het Directoraat Generaal Gasdistributie dat we voor de maaltijd koken een half kuub gas mogen aanwenden. De maaltijd eten we op in de elektrische auto van mijn zoon. Thierry Baudet nog bruin van het bezoek aan Poetin kondigt voor het eerst de bruine revolutie af. Daar brandt binnen de kachel en staan zijn ramen uitdagend open. Hij laat zich toejuichen door een horde wappies. Mark Rutte vlucht naar Oekraïne.

Hopelijk gekkigheid. Maar deze winter gaat zeker spannend worden. En de volgende 2023/24 zeker. Ook ik in mijn label A woning zal tal van ingrijpende verbouwingen moeten ondernemen om op 0 op de meter af te koersen.

Laten we hopen dat het allemaal mee zal vallen. Dat we een zachte winter krijgen, geen sneeuw en rare mannen met ijs in de snor die onverstaanbaar kletsen over een of andere tocht. Laten we hopen dat het gas in de opslag voldoende blijkt te zijn en betaalbaar. En een volk dat verstandig zal handelen, net zo als tijdens de eerste Corona lockdown.

Sterkte allemaal.   

Eenzaam

Eenzaam

 ‘Dick kom je even?’
‘Ja, wat is er?’
‘Loop jij wel over de traverse van Plaza naar P1?’
‘Ja dagelijks.’
‘En wat denk je dan?’
‘Niets eigenlijk.’
‘Precies het is er saai, somber en kaal.’
‘Kan je niet eens wat groen er neerzetten?’
‘OK regel ik.’
‘Sober hè anders gaat de Tweede Kamer er zich mee bemoeien.’
Dick regelt het, een week later.
‘Goh Dick heb het groen gezien maar zo zuinig hoeft het ook weer niet.
Waar heb je die plant vandaan?’
‘Marktplaats bij een Belg.’
‘Nou ja laat maar staan dan.’
‘Wie geeft dat ding water?’
‘Regel ik wel, we brengen het onder het contract van de hovenier.’
‘Is dat niet te duur?’
‘Ach valt weg in de totale opdracht.’
‘Ja dat is zo.’
‘Best gezellig eigenlijk.’
‘Misschien kunnen we hem stekken.’
‘Nou laat dat maar Dick.’
‘Bedankt.’

Ingetogen

Bomen, onze redders

Ik heb een tijd niet geblogd. Mijn hoofd stond er niet naar. Afgeleid door alle crisissen. Zoveel, dat ik maar nalaat ze hier op een rijtje te zetten. Ze maken mij somber. Even dachten we na corona wordt alles weer zoals het was. Nee dus. Tijdens de lockdown was wel ruimte voor een denk moment, een nieuw begin. We hebben echter meer geklaagd als oude wijven dan nagedacht. Hopelijk blijven de nieuwe corona golven mild en biedt mijn 5e vaccin dit najaar voldoende bescherming.

Alles wordt anders, de crisissen snijden diepe voren in onze samenleving. We bevechten ze en buigen ze met wisselend resultaat een stukje naar onze toekomst. De ergste is de klimaatcrisis die nu elk jaar nieuwe records vestigt. Heter, natter, kouder, droger en vuriger. We krijgen het allemaal, steeds meer, op bezoek. Bomen vallen uitgedroogd om of zijn kapot gevreten en zaailingen redden het niet dankzij droogte en stikstof overschot. En nog steeds kappen we bomen zonder reden in plaats van dat we ze ons laten redden.

Een wereldwijde actie lijkt verloren nu de mens heeft besloten elkaar af te maken in plaats van de vernietigende kracht van onze levenswijze. Gelul over geopolitiek, een verziekte mannenwereld. Je kan er als burger niet veel aan doen. Ja, duurzaam leven en een stapje terug doen door te wandelen, fietsen of musea bezoeken. Genieten van mensen en kunst om ons heen, de kleine dingen. Als we al ten onder gaan laten we het dan ingetogen doen. Beschaafd zoals we vroeger waren. Niet met gescheld, rellen, afzeiken, wegkijken…….